Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

Διαθρησκειακή παρουσία στην ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτη Βελγίου Αθηναγόρα

   

 

 
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος εκπροσωπήθηκε στην οικουμενι(στι)κή ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτη Βελγίου Αθηναγόρα Πέκσταντ από τον Μητροπολίτη Γερμανίας Αυγουστίνο. Παρόντες ήταν ο Καρδινάλιος Godfried Danneels, ο Αποστολικός Νούντσιος στο Βέλγιο, ο Ρωμαιοκαθολικός Επίσκοπος  Αμβέρσας  Johan Bonny, Μονοφυσίτες, Προτεστάντες και Βουδιστές κ.α.


 
 
 
 
 
 
 
 
Από Ακτίνες

Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013

Ἀπό τόν Ἀθηναγόρα στόν… Βαρθολομαῖο



Πάπας καί Πατριάρχης στά Ἱεροσόλυμα….

ΔΙΑ ΝΑ ΕΟΡΤΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΣΙΝ
ΤΩΝ ΑΝΑΘΕΜΑΤΩΝ ΥΠΟ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ (;)
ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΟΥ

 
Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης προσεκάλεσε τὸν “Ἁγιώτατον” -
Αἱρεσιάρχην Πάπαν εἰς συνάντησιν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα.


Παραλλήλως τὸν προσκαλεῖ εἰς τὴν Κων/πολιν, διὰ νὰ συνεορτάσουν τὴν θρονικὴν ἑορτὴν τῆς ἱδρύσεως τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κων/πόλεως ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου. Ὁμιλεῖ διὰ διαίρεσιν τῆς Ἐκκλησίας μετὰ τῶν αἱρετικῶν Χριστιανῶν (δὲν ὑπάρχει αἵρεσις δι ̓ αὐτούς), θέσις ἡ ὁποία εἶναι ἐξωπραγματικὴ διὰ τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν. Ζητεῖ ὑπὸ τῶν Παπικῶν (ἀδελφὴ ἐκκλησία δι ̓ αὐτοὺς) νὰ ἀποφύγουν τὰ προσκόμματα διὰ τὴν συνέχισιν τοῦ διαλόγου. Ὁ Αἱρεσιάρχης Πάπας, κατὰ τὸν Οἰκ. Πατριάρχην, εἶναι “Ἁγιώτατος ἀδελφός”. Ἐνῶ Σεβ. Μητροπολῖται τῆς Ἑλλάδος, Καθηγούμενοι Ἱ. Μονῶν, ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν Μοναχῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους, θεολόγοι (πανεπιστημιακοὶ καὶ μή), ὁ ἐντιμότατος κλῆρος καὶ λαὸς ἀντιδροῦν εἰς ὅσα πράττουν αἱ φιλοπαπικαὶ καὶ φιλοοικουμενιστικαὶ ἡγεσίαι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὑπὸ τὰς ὁδηγίας τοῦ Φαναρίου, ὁ Οἰκ. Πατριάρχης προσεκάλεσε κατὰ τὴν θρονικὴν ἑορτὴν τῆς ἐκκλησίας τῆς Κων/πόλεως, τὸν Πάπαν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, διὰ νὰ ἑορτάσουν τὴν ἄρσιν τῶν ἀναθεμάτων. Παραλλήλως ἐκάλεσε τὸν Πάπαν νὰ ἐπισκεφθῆ τὸν Νοέμβριον τοῦ 2014 τὸ Φανάριον. Ὁ Οἰκ. Πατριάρχης ἀποκαλεῖ τὸν Πάπαν Ἁγιώτατον καί τόν Παπισμὸν κανονικὴν Ἐκκλησίαν.
Ἐν μέσῳ βαθυτάτης οἰκονομικῆς, κοινωνικῆς καὶ ἐθνικῆς κρίσεως συνεχίζει τὸ φθοροποιὸν ἔργον του εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῆς Πατρίδος, ἀφοῦ ἡ Ὀρθοδοξία εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι συνυφασμένη μὲ τὴν Πατρίδα καὶ τὸν πολιτισμόν της. Ποῦ νὰ ἀντιληφθῆ ὅμως τί ἀκριβῶς συμβαίνει εἰς τὴν Ἑλλάδα; Αὐτὸν τὸ μόνον ποὺ τὸν ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ προχωρήση πάσῃ θυσίᾳ ἡ ψευδένωσις, πιστεύων ὅτι ὁ πιστὸς λαὸς θὰ τὴν ἀποδεχθῆ. Δὲν ἔχει ἀντιληφθῆ ὅτι ὁ πιστὸς λαὸς καὶ ὁ ἔντιμος κλῆρος ἔχει μίαν ἁπλῆν συναισθηματικὴν σχέσιν μὲ τὴν Κωνσταντινούπολιν. Ἀπορεῖ δὲ (λαὸς καὶ Κλῆρος) διατὶ ὁ Οἰκ. Πατριάρχης δὲν λαμβάνει θέσιν διὰ τὰς προκλητικάς δηλώσεις τῶν Τούρκων Ἀξιωματούχων εἰς βάρος τῆς Ἁγίας Σοφίας (τζαμί), τῆς Ἱ. Μ. Στουδίου (τζαμί) κ.λπ. Γνωρίζομεν ὅτι εὑρίσκεται εἰς τὴν Τουρκίαν. Ἀλλὰ δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ σιωπᾶ. Οὔτε νὰ μὴ διεκδικῆ. Οἱ Μονοφυσῖται Ἀρμένιοι, τοὺς ὁποίους ἐβάπτισεν Ὀρθοδόξους, ἤρχισαν νὰ κερδίζουν προνόμια εἰς τήν Τουρκίαν, τὰ ὁποῖα εἶχον κάποτε οἱ Ἕλληνες τῆς Πόλεως. Εἰς τὴν ὁμιλίαν του ὁμιλεῖ διὰ διαίρεσιν τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴν δημιουργίαν διαφόρων ὁμάδων. Ἀποφεύγει νὰ ὁμιλήση διὰ σχίσμα καὶ αἵρεσιν νοθεύων τὴν Πίστιν καὶ τὴν Ἐκκλησιολογίαν μας καὶ ὕστερα παραπονεῖται ὅτι τὸν κατηγοροῦν διὰ τὴν προδοσίαν τῆς πίστεως.  

Ἡ ὁμιλία

Παραθέτομεν κατωτέρω ἀποσπά σματα ἐκ τῆς ὁμιλίας τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου, κατά τήν θρονικὴν ἑορτὴν τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου (2013), μὲ τὴν ὁποίαν ἐκάλεσε τὸν Αἱρεσιάρχην Πάπαν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ εἰς τό Φανάρι. Ἡ ὁμιλία, ὡς τὴν παρουσίασε τὸ «Ἁγιορείτικον Βῆμα» ἔχει ὡς ἀκολούθως:
«Δὲν ἔχομεν κατορθώσει ἀκόμη νὰ ἐσθίωμεν ἐκ τοῦ ἑνὸς Ἄρτου καὶ νὰ πίνωμεν ἐκ τοῦ ἑνὸς Ἁγίου Ποτηρίου" ἀνέφερε μεταξὺ ἄλλων στὸ χαιρετισμό του πρὸς τὴν Ἀντιπροσωπείαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρώμης ἐπὶ τῇ Θρονικῇ Ἑορτῇ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος. Ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἐξῆρε τὴν ἀξία τοῦ διαλόγου μὲ τὸν Ποντίφικα καὶ μίλησε καὶ γιὰ τὴν ἐπικείμενη συνάντηση τῶν δύο στὰ Ἱεροσόλυμα. Ἐπίσης προσκάλεσε τὸν Πάπα νὰ ἐπισκεφθεῖ τὸ Φανάρι τοῦ χρόνου στὴν ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου...
 Τόνισε δὲ πὼς "τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον ἐπιθυμεῖ καὶ ἐπιδιώκει τὸν διάλογον μετὰ πάντων, ὁμοδόξων καὶ ἑτεροδόξων χριστιανῶν, ὁμοπίστων καὶ ἀλλοπίστων συνανθρώπων, ἵνα κατ̓ ἀρχὴν γνωρισθῶμεν καὶ ἀναπτύξωμεν εἰρηνικάς σχέσεις, ὥστε νὰ κατορθωθῆ ἡ πολυπόθητος εἰρηνικὴ συμβίωσις τῶν ἀνθρώπων".
Τὰ σημαντικότερα ἀποσπάσματα τῆς ὁμιλίας του εἶναι τὰ ἑξῆς:
Τὰ ἀδελφικὰ ἡμῶν αἰσθήματα διαποτίζει ποιὰ τις θλῖψις, προερχομένη ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι δὲν ἔχομεν κατορθώσει ἀκόμη νὰ ἐσθίωμεν ἐκ τοῦ ἑνὸς Ἄρτου καὶ νὰ πίνωμεν ἐκ τοῦ ἑνὸς Ἁγίου Ποτηρίου, ἵνα κατὰ τὸν Ἀπόστολον ἕν σῶμα οἱ πολλοὶ ὦμεν. (πρβλ. Ά Κορ. ι ́,17). Εἰλικρινῶς, βιοῦμεν ὀντολο-γικῶς καὶ ὑπαρξιακῶς ἐντόνως τὴν λύπην τοῦ πνευματικοῦ τούτου χωρισμοῦ, ὡς τοῦ πλέον ἐπωδύνου παντὸς ἄλλου χωρισμοῦ.
Πρὸς ὑπέρβασιν τῶν ἐν προκειμένῳ δυσχερειῶν καὶ ἐπίτευξιν τῆς ποθητῆς ἑνότητος τῶν πάντων ἐν Χριστῷ, ἀφ̓  ἑνὸς μὲν προσευχόμεθα ἐκ βαθέων πρὸς τὸν Θεόν, ἀφ̓ ἑτέρου δὲ διεξάγομεν ἐν ἀμοιβαίᾳ εἰλικρινείᾳ διάλογον ἀγάπης καὶ ἀληθείας, ἤτοι τὸν Θεολογικὸν μεταξὺ ἡμῶν Διάλογον. Θεωροῦμεν ἐξόχως σημαντικὴν καὶ ἀποφασιστικὴν διὰ πολλά, τὴν ἀρχομένην νέαν διαλογικὴν περίοδον, τὴν ὁποίαν καλούμεθα νὰ ἀξιοποιήσωμεν ἀγαπητικῶς, καὶ «ἐν τῇ ὑπακοῇ τῆς ἀληθείας διὰ Πνεύματος εἰς φιλαδελφίαν ἀνυπόκριτον» (Ά Πετρ. α ́, 22). Διὸ καὶ κρίνομεν ὡς ἀπολύτως ἀναγκαίαν τὴν ἀποφυγὴν πάσης ἐνεργείας καὶ ἀποφάσεως, ἡ ὁποία θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐκληφθῆ ὡς πρόσκομμα κατὰ τοὺς ἐσχάτους τούτους καιρούς. Ἀντιθέτως, θεωροῦμεν σκόπιμον τὴν ἐπιδίωξιν παραλλήλων δραστηριοτήτων ἐπὶ διαφόρων ἐπιπέδων, ὑποστηρικτικῶν τόσον τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου ὅσον καὶ τῆς εὐρυτέρας κοινωνικῆς ἀποστολῆς τῆς Ἐκκλησίας.
-Ἤδη ὁ Ἁγιώτατος ἀδελφὸς Πάπας Φραγκίσκος καὶ ἡ ἡμετέρα Μετριότης ἔχομεν ἀνταλλάξει ἐπὶ τῶν θεμάτων τούτων ἀπόψεις καὶ ἐκτιμήσεις κατὰ τὴν συνάντησιν ἡμῶν ἐν Ρώμῃ καὶ ἤδη ὡς πρώτην κίνησιν ἐξόδου  ἡμῶν πρὸς τὸν κόσμον, πρὸς ἐπιμαρτύρησιν τῆς θελήσεως καὶ ἐντάσεως τῶν προσπαθειῶν, πρὸς χριστιανικὴν καὶ εἰρηναίαν καταλλαγήν, προγραμματίζομεν τὴν συνάντησιν  ἡμῶν εἰς Ἱεροσόλυμα, πρὸς διαδήλωσιν τῆς κοινῆς βουλήσεώς μας νὰ προχωρήσωμεν ἐπὶ τῆς χαραχθείσης γραμμῆς τῶν προκατόχων ἡμῶν, κατὰ τὸ ἐπὶ θύραις σωτήριον ἔτος, κατὰ τὸ ὁποῖον συμπληροῦται πεντηκονταετία ὅλη ἀπὸ τῆς εἰς τὸν ἴδιον χῶρον, ὅπου ἐβάδισαν οἱ ἄχραντοι πόδες τοῦ Κυρίου, συναντήσεως τῶν δύο μεγάλων συγχρόνων ἐκκλησιαστικῶν ἀνδρῶν, τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου καὶ τοῦ Πάπα Παύλου τοῦ Στ ́, οἱ ὁποῖοι ἔταμον νέας ἱστορικάς ὁδούς, ἵνα καὶ ἡμεῖς τιμήσωμεν τὴν ἐπέτειον καὶ διαλεχθῶμεν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ, ἐπαφιέμενοι τὰ περαιτέρω εἰς τὴν θέλησιν τοῦ Κυρίου.
-Θὰ συναντηθῶμεν, πρὸς τούτοις, οἱ δύο ἐκκλησιαστικοὶ καὶ πνευματικοὶ  ἡγέται, ἵνα ἀπευθύνωμεν ἔκκλησιν καὶ πρόσκλησιν πρὸς πάντας ἀνθρώπους, ἀνεξαρτήτως πίστεως καὶ ἀρετῆς, εἰς διάλογον, μὲ ἀπώτερον τελικὸν σκοπὸν νὰ γνωρίσουν τὴν ἐν Χριστῷ ἀλήθειαν καὶ νὰ γευθοῦν τῆς μεγάλης ἀπολαύσεως, τὴν ὁποίαν συνεπάγεται ἡ γνωριμία αὐτῶν μετὰ τοῦ Χριστοῦ. Τοῦτο δύναται νὰ ἐπιτευχθῆ μόνον διὰ τῆς ἀντικαταστάσεως τῆς ἐντὸς τῶν καρδιῶν διαιρέσεως ἀπ̓  ἀλλήλων, καὶ διὰ τῆς ἐν Χριστῷ ἑνότητος ἡμῶν μετὰ πάντων, ἡ ὁποία εἶναι ἀληθῶς τὸ πλήρωμα τῆς ἀγάπης καὶ τῆς χαρᾶς.
-Πέραν, λοιπόν, τῆς καθαρῶς θεολογικῆς πλευρᾶς, ὁ διάλογος καὶ αἱ ἐπικοινωνίαι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὴν ἀνεύρεσιν καὶ καθιέρωσιν τῶν ἀποτελεσματικωτέρων κανόνων τῆς ὑγιοῦς καὶ ὠφελίμου δι ̓ ὅλους ζωῆς. Ἰδιαιτέρως, εὔκαιρον εἶναι νὰ ἐπισημανθῆ ὅτι διὰ τὴν βελτίωσιν των σχέσεων τῶν χριστιανῶν μεταξὺ των, ἀνάγκη εἶναι νὰ διεξάγωνται διάλογοι.
Διότι, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν προηγηθέντων αἰώνων, φθόνῳ τοῦ διαβόλου οἱ χριστιανοὶ διεσπάσθημεν, καὶ τινὲς ἐξ αὐτῶν συνέπηξαν ὁμάδας τὰς ὁποίας ἀπεκάλεσαν Ἐκκλησίας, ἀνατρέποντες οὕτω τὴν διακεκηρυγμένην διὰ τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως Νικαίας-Κωνσταντινουπόλεως πίστιν ἡμῶν εἰς τὴν μίαν ἁγίαν, καθολικὴν καὶ ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ.
Προσεπάθησαν νὰ διατηρήσουν τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς ὁμάδος, εἰς τὴν ὁποίαν ἕκαστος ἀνῆκε διὰ ποικίλων ἐπιχειρημάτων. Συνεσωρεύθησαν οὕτω πλήθη ἐπιχειρημάτων, διὰ τῶν ὁποίων ἐπιχειρεῖται νὰ δικαιολογηθῆ ἡ διαιώνισις τῆς διαιρέσεως, παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ Κυρίου «ἵνα ὦσιν ἕν» πάντες οἱ εἰς Αὐτὸν πιστεύοντες. Κατὰ τὸ ἀπώτερον δὲ παρελθὸν αἱ συζητήσεις μεταξὺ τῶν ἀντιπροσωπειῶν τῶν διαφόρων χριστιανικῶν ὁμάδων, αἱ ὁποῖαι ἐθεώρουν ἑαυτὰς ὡς γνησίας Ἐκκλησίας κατεχούσας τὴν ἀλήθειαν τοῦ Χριστοῦ, ἀπηρτίζοντο, δύναταί τις εἰπεῖν, ὑπὸ μονολόγων, διὰ τῶν ὁποίων ἑκάστη πλευρὰ ἐξέθετε τὰς ἑαυτῆς θέσεις καὶ τὴν ὑπὲρ αὐτῶν ἐπιχειρηματολογίαν της. Σήμερον αἱ θέσεις ἑκάστης πλευρᾶς ἔχουν ἀποσαφηνισθῆ, ἀλλὰ αἱ περὶ τῆς ὀρθότητος αὐτῶν ἀπόψεις δὲν συμπίπτουν, καὶ ἡ διαίρεσις, ὡς ἐκ τούτου, συνεχίζεται. Ἔχομεν ἑπομένως καθῆκον νὰ συνεχίσωμεν τὸν διάλογον καὶ τὴν εἰς βάθος ἔρευναν, μέχρις ὅτου διαπιστώσωμεν καὶ συμπέσωμεν ἐπὶ τῆς διδασκαλίας τοῦ Κυρίου καὶ τῶν Ἀποστόλων, ὡς ἐβιώθη καὶ ἐμαρτυρήθη αὕτη ὑπὸ τῆς κοινῆς Πατερικῆς Θεολογίας τῆς ἀδιαιρέτου Ἐκκλησίας.
-Ὁ διάλογος ἀπεδείχθη ὡς ὁ μόνος κατάλληλος καὶ ἀσφαλὴς τρόπος ἐπικοινωνίας. Τὴν διαπίστωσιν ταύτην ὀφείλομεν ἡ Αὐτοῦ Ἁγιότης ὁ Πάπας καὶ ἡμεῖς ἵνα διακηρύξωμεν κατὰ τὴν προγραμματιζομένην συνάντησιν ἡμῶν ἐν τῇ Ἁγίᾳ Γῇ καὶ νὰ καλέσωμεν πάντας εἰς διάλογον, τὸν ὁποῖον ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς ἐχρησιμοποίησε καὶ χρησιμοποιεῖ, διὰ νὰ μεταδώση εἰς ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους τὴν ἀλήθειαν.



-Ὡς πρὸς τὸν Θεολογικὸν Διάλογον μετὰ τῆς σεβασμίας καὶ προσφιλοῦς Ἐκκλησίας τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης ἔχομεν τὴν ἐπιθυμίαν καὶ προσπαθοῦμεν τὸ ἐφ ̓  ἡμῖν  ἵνα συνεχισθῆ οὗτος, αἰρομένων τῶν τυχὸν παρεμβαλλομένων ἑκατέρωθεν καὶ ὑπὸ ἄλλων κέντρων ἐμποδίων, διὰ παρεμβάσεως καὶ τοῦ ἄρτι ἀναδειχθέντος νέου Προκαθημένου αὐτῆς τιμίου καὶ ἀγαπητοῦ ἀδελφοῦ Πάπα Φραγκίσκου, ἀσφαλῶς ἐπιθυμοῦντος τὴν καλλιέργειαν τῶν καλῶν σχέσεων ἡμῶν μετ̓  ἀλλήλων καὶ τὴν προώθησιν τῆς συνεργασίας καὶ ἐν καιρῷ τῆς ἑνότητος τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν. Ἀναμένομεν μετὰ χαρᾶς καὶ τιμῆς τὴν ἐνταῦθα ἐπίσκεψιν Αὐτοῦ, ὅταν τὰ καθήκοντα Αὐτοῦ ἐπιτρέψουν τοῦτο, εἴθε κατὰ τὴν Θρονικὴν ἡμῶν ἑορτὴν τοῦ προσεχοῦς ἔτους».

(«Ὀρθόδοξος Τύπος», ἀρ. φύλ. 2004, 27.12.2013)

Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

Συρία: Oι ισλαμιστές πυρπόλησαν το μοναστήρι της Αγίας Θέκλας - Η Δύση σιωπά


 

Oι ισλαμιστές αντάρτες προχώρησαν στην πυρπόληση του ιστορικού ελληνορθόδοξου μοναστηριού της Αγίας Θέκλας, διαπράττονας μέγιστο θρησκευτικό και πολιτιστικό έγκλημα, αλλά και αυξάνοντας τις ανησυχίες για την τύχη των απαχθέντων καλογριών.
Κάποια μάλλιστα εγχώρια ΜΜΕ στην προσπάθεια ενισχύσεως της δυτικής προπαγάνδας και για να προστατέψουν την Δύση που είχε εκτεθεί υποστηρίζοντας αυτά τα τέρατα, προσπάθησαν να παρουσιάσουν την απαγωγή ως...φάρσα, και ότι οι καλόγριες κάνουν βόλτα αναψυχής με τους ισλαμιστές για την προστασία τους.
Συν τοις άλλοις οι ισλαμιστές πωλούν τους θησαυρούς της ελληνορθόδοξης κληρονομιάς, αλλά και της αρχαιοελληνικής σε μαύρα δίκτυα αρχαιοκαπηλείας, επιδιώκοντας να βρουν πλούσιους πελάτες που θέλουν τα τιμημένα κειμήλια στα "σαλόνια" τους.
Όπως μεταδίδουν σήμερα οι ΠορφύρηςΔ./Σταφυλά.Π από τις Βρυξέλες, "οι ισλαμιστές αντάρτες σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού και επίδειξης δύναμης προς
επικοινωνιακή κατανάλωση κατέστρεψαν το καθολικό της ιστορικής ελληνορθόδοξης μονής της Αγία Θέκλας στην Μaaloula επιχειρώντας να πείσουν για την αποφασιστικότητα των προθέσεών τους απέναντι στην χριστιανική μειονότητα.
 
 
Φωτιές, λεηλασία, βανδαλισμός. Το μαρμάρινο τέμπλο στερείται πλέον ολοκληρωτικά τις εικόνες που το κοσμούσαν. Τίποτα δεν θυμίζει ότι πρόκειται για ναό. Η κίνηση αυτή είναι ενδεικτική και για την μεταχείρηση που υφίστανται οι μοναχές που απήχθησαν. Αποκαλύπτει δε τον προπαγανδιστικό καθησυχαστικό χαρακτήρα του βίντεο που προβλήθηκε στο Αλ Τζαζίρα και προοιωνίζει την δυσμενή κατάληξη της απαγωγής των 16 απαχθέντων.
Οι ισλαμιστές αφού κατέλαβαν αρχές Δεκεμβρίου την ιστορική κωμόπολη Maaloula απήγαγαν 13 μοναχές και 3 ορφανές κοπέλες και τις μετακίνησαν στην πόλη που ελέγχουν το Yabroud. Κατά την διάρκεια του χρονικού διαστήματος που μεσολάβησε κάνουν δημοπρασίες στο Internet με κειμήλια και αρχαιολογικούς θησαυρούς που υπεξαίρεσαν από την Maaloula.
Με το κύκλωμα αρχαιοκαπηλείας που έστησαν οι μαχητές της Jabhat al-Nusra βιοπορίζονται. (Τhe Voice of Russia) Η λιβανέζικη εφημερίδα Al Akhbar μετέδωσε πριν από κάποιες μέρες ότι πολλοί σταυροί της πρώιμης χριστιανικής περιόδου αλλά και δισκοπότηρα και αγάλματα θρησκευτικής θεματογραφίας διακινήθηκαν προς πώληση στο διαδίκτυο. Οι μεσάζοντες που ενεργούσαν στο όνομα της Al-Nusra και του ΙSIS (Ισλαμικού κράτους του Ιράκ και της Ανατολής) επιδίδονται στην αναζήτηση πλούσιων πελατών.
Αρχαιολογικοί θησαυροί λεηλατήθηκαν συστηματικά καθ΄ όλην την περίοδο του πολέμου και τα μεγάλα μουσεία του κόσμου έχουν ήδη συντάξει μιά “κόκκινη λίστα” με συριακά ευρήματα που ενδέχεται να διοχετευθούν στην αγορά.Προέρχονται από όλο το πολιτισμικό φάσμα της συριακής κληρονομιάς.
Σύμφωνα με την Sheila Canby, την προισταμένη της πτέρυγας της ισλαμικής τέχνης του Metropolitan Museum της Nέας Υόρκης διακυβέβευται η ασφάλεια όλων αυτών των αντικειμένων. , Η UNESCO έχει απόλυτη συνείδηση της λεηλασίας στη Maaloula, όσο και στην αρχαία πόλη της Palmyre και δεκάδων μουσείων σε συριακές πόλεις.Τον Σεπτέμβριο η Γενική Διευθύντρια της Ουνέσκο Irina Bokova συνάντησε τον ειδικό απεσταλμένο του ΟΗΕ για τη Συρία τον Lakhdar Brahimi για να εξετάσουν το θέμα. Η Bokova δήλωσε ότι η διεθνής κοινότητα οφείλει ν΄αντιδράσει τώρα για να σώσει την συριακή πολιτισμική κληρονομιά γιατί αύριο ενδέχεται να είναι πολύ αργά.
 Υψηλόβαθμοι διπλωμάτες του ΟΗΕ και υπουργοί πολιτισμού συζήτησαν την κατεπείγουσα κατάσταση στη Συρία όπως διαμορφώνεται και σ΄αυτόν τον τομέα, για τις πολύτιμες εικόνες, τα αρχαία αγάλματα αλλά και τους σταυρούς-κειμήλια που συνεχίζουν να βγαίνουν από την Maaloula.
Η λιβανέζικη Gazette μεταφέρει ότι οι ισλαμιστές αντάρτες δημοσιεύουν φωτογραφίες από κλεμμένα αρχαιολογικά αντικείμενα σταυρούς κ.α προς πώληση στο Internet. Οι αντάρτες λαφυραγώγησαν λάρνακες κ.α αντικείμενα αξίας και κατέστρεψαν τις χριστιανικές εστίες.(tayyar.org) Tο τίμημα που πληρώνουν οι ελληνορθόδοξοι χριστιανοί είναι βαρύ σε ανθρώπινο δυναμικό αλλά και σε απώλειες πολιτιστικής κληρονομιάς."
Ας χρησιμοποιήσουμε λίγο την λογική. Οι Δυτικοί γνώριζαν για αυτά τα εγκλήματα εναντίον των ελληνορθοδόξων από την αρχή. Παρόλα αυτά στήριζαν τους ισλαμιστές αντάρτες από την αρχή, αν και υποτίθεται ότι είναι οι μέγιστοι εχθροί τους. Η αλήθεια είναι ότι οι Δυτικοί δεν θέλουν ελληνορθόδες εστίες στη Μέση Ανατολή και γενικά πουθενα. Ο λόγος είναι καθαρά γεωπολιτικός. Αυτή τη στιγμή την προστασία των Ορθοδόξων σε όλο τον πλανήτη την διεκδικεί η Ρωσία.
Όλοι οι Ορθόδξοι πληθυσμοί στρεφονται προς την Ρωσία που την βλέπουν σαν ισχυρή Μητέρα, ειδικά από την στιγμή που η πνευματική Μητέρα Ελλάδα, έχει παρακμάσει πολιτιστικα και θρησκευτικά. Οπότε ο διωγμός αυτών των πληθυσμών δεν είναι δυσάρεστος για τους Δυτικούς, γιατί τους θεωρούν εμπόδιο στους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς τους.
Αυτός είναι και ο λόγος που η παιδεία στα σχολεία με εντολές ξένων κέντρων εξουσίας έχει αποχριστιανοποιήσει τα ελληνόπουλα. Αυτή τη στιγμή συντελείται ένα τεράστιο θρησκευτικό και πολιτιστικό έγκλημα, στην Συρία, και η Δύση σιωπά. Στο μοναστήρι της Αγίας Θέκλας, εξέφραζε τον σεβασμό του και ο Αλαουίτης Άσαντ αλλά και ο πιστός Καθολικός εκπλιπόν πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσαβεζ.


Το ζεύγος Άσσαντ και ο Ουγκο Τσάβες στην ελληνορθόδοξη μονή Αγίας Θέκλας 2010