Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

Ο ασπασμός της αγάπης μεταξύ Πάπα Φραγκίσκου και Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη και η συμπροσευχή στον “τάφο του Αγίου Πέτρου”


 
Βατικανό 29/06/2013. Τον ασπασμό της αγάπης αντάλλαξαν στον ναό του Αγίου Πέτρου ο Πάπας Φραγκίσκος και ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης, επικεφαλής της αντιπροσωπείας του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην εορτή των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

Μετά την ολοκλήρωση της “θείας λειτουργίας” ο Πάπας Φραγκίσκος και ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης συμπροσευχήθηκαν στο σημείο που οι Ρωμαιοκαθολικοί πιστεύουν ότι είναι ο  τάφος του Αγίου Πέτρου.
 
Από Ακτίνες

Σάββατο, 29 Ιουνίου 2013

Η ΠΡΟΣΗΛΩΣΗ ΣΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ 11 ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΜΕ ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΟΝΟΜΑ

 

ΕΠΤΑΦΩΤΟΣ ΛΥΧΝΙΑὍπως εὔστοχα ἔχει παρατηρηθεῖ, σημαντικές στιγμές τῆς Ἑλλάδας στήν ἐπί  Μνημονίου ἐποχή ἐπιλέγονται χρονικά νά σχετίζονται μέ τόν ἀριθμό 11. Θυμίζουμε τήν τοποθέτηση τοῦ, ἐξωκοινοβουλευτικοῦ μέν μέλους δέ τῆς Τριμεροῦς Ἐπιτροπῆς τῆς Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, τραπεζίτη Λουκᾶ Παπαδήμου πού ἔλαβε χώρα στίς 11-11-2011 ἀλλά καί τήν ἀπό αὐτόν προκήρυξη ἐκλογῶν στίς 11-4-2012, ὕστερα ἀπό ἀναβολές ἕως ἐκείνη τήν ἡμέρα.
Τό ψηφιακό σῆμα τῆς ΕΡΤ διεκόπη στίς 11.11 μ.μ. τῆς 11ης Ἰουνίου ἐνῶ μπορεῖ  τό ὄνομα τῆς νέας δημόσιας τηλεόρασης νά  μᾶς φαίνεται κακόηχο καί νά προξενεῖ ἀπορία ἡ ἐπιλογή του, πλήν ὅμως στά Ἐβραϊκά ΝΕΡΙΤ σημαίνει «κερί ἀναμμένο» καί χρησιμοποιεῖται καί ὡς ὄνομα γιά τά κοριτσάκια πού γεννιούνται  κατά τή διάρκεια τῆς ἑβραϊκῆς γιορτῆς Χανουκᾶ. Εἶναι μάλιστα παράδοση νά ἀνάβονται κεριά στή γιορτή τοῦ Χανουκᾶ. Τό πρῶτο βράδυ τοῦ Χανουκᾶ ἀνάβεται ἕνα κερί καί κάθε ἡμέρα προστίθεται κι ἀπό ἕνα μέχρι πού στό τέλος νά ἀνάψουν ὅλα τά κεριά τῆς μενορᾶ, τῆς ἱερῆς ἑπτάφωτης λυχνίας – συμβόλου τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ. Τά κεριά πρέπει νά ἀνάβονται ἀμέσως μόλις σκοτεινιάσει, μετά τήν ἑσπερινή προσευχή.
Ἔτσι καί σέ ἐμᾶς, μόλις λοιπόν σκοτείνιασε ἡ ΕΡΤ ἄναψε ἡ ΝΕΡΙΤ…
 
Είναι προφανές ὅτι αὐτοί πού νομίζουν πώς ὁρίζουν τίς τύχες τοῦ τόπου μας καί τοῦ κόσμου ἐπιλέγουν νά ταυτίζονται σημαντικά γεγονότα μέ συγκεκριμένους ἀριθμούς καί λέξεις ὥστε νά καθιστοῦν σαφές στούς ἀκολούθους τους καί στούς ἀδύναμους στήν πίστη ὅτι αὐτοί εἶναι πού ἐλέγχουν τή ροή τῶν γεγονότων.  Γνωρίζουμε ὅμως ἀπό τήν Πίστη μας πώς τέτοιες δοξασίες εἶναι περιγέλαστες καί δείχνουν τήν ἀνοησία αὐτῶν πού πιστεύουν πώς ἐξυπηρετοῦν ἀφέντες ἀνώτερους ἀπό τόν Θεό. Ἐμεῖς ἀπό τέτοιες καταγέλαστες ἐνέργειες ἄς ἀναγνωρίσουμε τά σημάδια καί αὐτούς πού ἐξυπηρετοῦν αὐτές τίς ἑωσφορικές δοξασίες δίχως ὅμως νά αἰσθανόμαστε φόβο καί ἀνησυχία. Σέ καμία περίπτωση μήν σκύψουμε τό κεφάλι ἐνώπιόν τους καί νά μήν συνεργαστοῦμε μαζί τους. Μέ τή σιγουριά τοῦ νικητῆ ἄς ἐνισχύουμε τούς ἀδύναμους ἀδελφούς μας καί νά τούς θυμίζουμε τίς προρρήσεις τῶν Πατέρων πώς δέν ἀργεῖ ἡ ὥρα πού τά σχέδια αὐτῶν τῶν μωρῶν θά συντριβοῦν ὡς «σκεύη κεραμέως»…
 
Από ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

ΓΕΜΑΤΟΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ, Ο ΔΕΝΔΙΑΣ ΠΟΖΑΡΕΙ ΦΟΡΩΝΤΑΣ ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΣΚΟΥΦΑΚΙ (ΚΙΠΑ)! ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ «ΕΛΛΗΝΕΣ» ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ!


ΘΕΛΕΙ Ο ΕΒΡΑΙΟΣ ΝΑ ΚΡΥΦΤΕΙ ΚΑΙ Η ΧΑΡΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΗΝΕΙ...!
 
 
Στιγμιότυπο από την επίσκεψη - προσκύνημα του υπουργού σε εβραϊκή συναγωγή: Επιτέλους,ο εικονιζόμενος βρέθηκε σε οικείο περιβάλλον, γι' αυτό και τον βλέπετε μες την τρελή χαρά!
Να τον χαιρόμαστε...!
 

ΤΟ YOUTUBE AΦΑΙΡΕΣΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ ΜΑΡΤΥΡΑ ΣΤΗΝ ΤΥΝΗΣΙΑ ΩΣ " BIAIO"


Η ΒΡΩΜΕΡΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΣΙΩΝΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΕΛΕΓΧΕΙ TO YouTube ΑΦΑΙΡΕΣΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ ΜΑΡΤΥΡΑ ΑΠΟ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΤΥΝΗΣΙΑ ΠΡΟΦΑΣΙΖΟΜΕΝΗ "ΒΙΑΙΟΤΗΤΑ" 
 
 

Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ ΤΟΥ YouTube.  (ΒΙΝΤΕΟ)

Οι σιωνιστές, απέσυραν το βίντεο της σφαγής του χριστιανού μάρτυρα από κουκουλοφόρους μουσουλμάνους στην Τυνησία, προφασιζόμενοι ότι η βία του είναι αντίθετη με την πολιτική του YouTube

Βλέποντας την απήχηση που είχε το βίντεο, το οποίο αντί να φοβίσει τους Χριστιανούς, ενθάρρυνε το φρόνημά τους, κυρίως λόγω του θαυμαστού τρόπου με τον οποίο ο σύγχρονος αυτός μέγας μάρτυς του Χριστού υπέμεινε το μαρτύριο, άφοβος  χωρίς κάν να κινηθεί ενστικτωδώς, αλλά αδιαλείπτως προσευχόμενος, έσπευσαν να το αποσύρρουν!!!

Ιδού η πρόφαση για την απόσυρση "Αυτό το βίντεο απεσύρθη διότι το περιεχόμενό του παραβιάζει τους όρους υπηρεσιών του YouTube" 

 


Όταν μιλάμε για σιωνιστές το λέμε μετά λόγου γνώσεως. Το YouTube εδώ και 6 χρόνια ανήκει στην Google η οποία ελέγχεται από τον Αμερικανοεβραίο Larry Page και τον Ρωσοεβραίο Sergey Brin !!!

Και η πρόφαση τους της απόσυρσης λόγω βιαιότητος είναι γελοίο και κατάπτυστο ψεύδος και ιδού η απόδειξη:
Το παρακάτω βίντεο είναι από το λυντσάρισμα, την σφαγή  και εν τέλει την δολοφονία του Μουαμάρ Καντάφι. Αυτό δηλαδή το βίντεο είναι σύμφωνο με τους όρους του YouTube;
Είναι ειρηνικό, κατάλληλο για παιδιά, διδακτικό και παιδαγωγικό;;

  

 

 

 
Δεν ντρέπεστε βρε ανέστιοι;

 
Προκειμένου να δείξετε στον κόσμο τί παθαίνει κάποιος όταν πάει κόντρα στα σχέδια των σιωνιστών (όπως ο Καντάφι) το βίντεο επιτρέπεται και προβάλλεται κι απ΄όλα τα μέσα προς παραδειγματισμόν.

Όταν όμως ένα βίντεο σαν αυτό της σφαγής του μάρτυρα γίνεται μπούμεραγκ και αντί να φοβίσει όπως σχεδιάζατε, γιγαντώνει το φρόνημα των Χριστιανών, το αποσύρρετε άρον-άρον, ως δήθεν βίαιο!
ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ ΣΑΣ ΑΝΤΙΘΕΟΙ ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ! ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΕΠΑΝΩ ΣΑΣ
ΚΑΘΩΣ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΣΑΣ  ΦΩΝΑΖΑΝ ΣΤΟΝ ΠΙΛΑΤΟ
ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΩΣΑΝ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟ ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΣΦΑΓΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΤΥΝΗΣΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ "ΠΥΡΗΝΙΚΑ" ΚΑΙ ΑΗΤΤΗΤΑ ΥΠΕΡΟΠΛΑ!!!
 
 
(Σημείωση σελίδας "Ορθοδοξία η θάνατος" : ΚΑΗΚΕ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΝΣΕΒΑΣΤΟ  ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΑΡΚΟΥ  ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ).

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! ΠΕΤΑΞΕ ΤΑ ΡΑΣΑ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΔΩΔΩΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝΤΑΣ ΜΕ ΚΟΣΤΟΥΜΙ ΚΑΙ ΓΡΑΒΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ!!!

Τον γνωρίζετε τον...κύριο στις παρακάτω φωτογραφίες;
 
 
Ναι, καλά θυμάστε:
Είναι ο γνωστός και μη εξαιρεταίος Μητροπολίτης Δωδώνης (πρώην Ζακύνθου) Χρυσόστομος!!!
Φορώντας πολιτικά (!!!), ο υπέρμαχος της κατάργησης του ράσου και θιασώτης ένα σωρό αντορθόδοξων «νεωτερισμών», ταξίδεψε στην Κίνα για να εκπροσωπήσει την Εκκλησία της Ελλάδος!
Διαβάζουμε σχετικά:
 Σήμερα το πρωί στο Εκθεσιακό Κέντρο του Πεκίνου άνοιξε τις πύλες της η περίφημη Διεθνής Έκθεση Τουρισμού Expo 2013, με τη συμμετοχή ευάριθμων χωρών και πολιτισμών από ολόκληρο τον κόσμο.
Η Εκκλησία της Ελλάδος και μάλιστα το Συνοδικό Γραφείο για τις Θρησκευτικές Περιηγήσεις και τον Προσκυνηματικό Τουρισμό συμμετέχει για πρώτη φορά και μάλιστα φιλοξενείται στο περίπτερο του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (Ε.Ο.Τ.). Παρόντες, από κυβερνητικής πλευράς της πατρίδας μας, ο Γενικός Γραμματέας Τουρισμού κ. Αναστάσιος Λιάσκος και από πλευράς εκκλησιαστικής ο Πρόεδρος του Συνοδικού Γραφείου Σεβ. Μητροπολίτης Δωδώνης κ. Χρυσόστομος, ο Γραμματέας Αρχιμανδρίτης Σπυρίδων Κατραμάδος και οι συνεργάτες του κ.κ. Χρήστος Πετρέας και Βασίλειος Τζέρπος.
Οι πολλοί και διάφοροι επισκέπτες του ελληνικού περιπτέρου και μάλιστα οι τουριστικοί παράγοντες της Κίνας εξέφρασαν το θερμό ενδιαφέρον τους τόσο για τις προβαλλόμενες ελληνικές ομορφιές, όσο και για τους θησαυρούς της Ορθοδοξίας. Αν και αδιάφορο θρησκευτικά κράτος, δήλωσαν ότι η πρόσφατη επίσκεψη (τον περασμένο Μάιο μόλις) του Ρώσου Πατριάρχη Κυρίλλου στην Κίνα, έδωσε το έναυσμα στην αύξηση τουριστικού ενδιαφέροντος των Κινέζων στις ορθόδοξες χώρες, ώστε να συναντηθούν φιλικά και με αυτή την εκδοχή των Ευρωπαίων.
ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΗ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ: Η ΚΙΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΚΡΑΤΟΣ, ΑΡΑ ΔΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΟ ΡΑΣΟ!!! ΚΙ ΟΜΩΣ, Ο ΔΩΔΩΝΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΙΕΡΩΜΕΝΟΣ ΤΑ...ΠΕΤΑΞΑΝ!!!
Και για του λόγου το αληθές, δείτε τον Μόσχας Κύριλλο κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην ίδια χώρα, συνοδευόμενος από πολλούς ρασοφόρους:
 
Αναρωτιόμαστε:
- Ποιος έδωσε το δικαίωμα στον κ. Χρυσόστομο να ξεφτιλίζει έτσι την Ορθόδοξη Εκκλησία, εμφανιζόμενος ως κοσμικός και όχι ως Ιερωμένος;;;
- Έδρασε μόνος του ή κατόπιν συμφωνίας της Ιεράς Συνόδου;
- Ο Αρχιεπίσκοπος τι γνώμη έχει για το θέμα;
Δυστυχώς, παρατηρούμε πως τελευταία έχει γίνει «μόδα» να πετάνε τα ράσα πολλοί και διάφοροι Ιερωμένοι, όταν ταξιδεύουν στο εξωτερικό! Καλά, τόσο πολύ τους ενοχλούν;
Και αν ναι, γιατί έγιναν Ιερείς και Αρχιερείς...;
 

Κυριακή, 23 Ιουνίου 2013

Γιατί το Άγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε με τη μορφή πύρινης γλώσσας

(Αγίου Νικολάου Αχρίδος)
 

Όταν ο Κύριος βαπτίσθηκε στον Ιορδάνη το Άγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε εν είδει περιστεράς. Εμφανίσθηκε όχι για να προσθέσει κάτι στον Χριστό, αλλά συμβολικά, έτσι ώστε να δείξει αυτό που υπάρχει μέσα στον Χριστό: την ακακία, την καθαρότητα και την ταπεινότητα. Αυτό συμβολίζει το περιστέρι.
Όταν οι απόστολοι συγκεντρώθηκαν την πεντηκοστή ημέρα από την ήμερα της Ανάστασης, το Άγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε με τη μορφή πύρινων γλωσσών. Εμφανίσθηκε ως πύρινη γλώσσα για να τους αφαιρέσει κάτι και να τους προσθέσει κάτι.
Δηλαδή, να αφαιρέσει από αυτούς κάθε αμαρτία, κάθε αδυναμία, φόβο και ακαθαρσία της ψυχής και να τους δωρίσει τη δύναμη, το φως και τη ζεστασιά. Οι πύρινες γλώσσες επισημαίνουν συμβολικά αυτά τα τρία: τη δύναμη, το φως και τη ζεστασιά.

Γνωρίζεις ότι το πυρ είναι δυνατό, γνωρίζεις πως φωτίζει και ζεσταίνει. Αλλά όταν μιλάς για το Αγιο Πνεύμα πρόσεξε να μην σκέπτεσαι υλικά αλλά πνευματικά. Γίνεται λόγος λοιπόν, για την πνευματική δύναμη, για το πνευματικό φώς και για την πνευματική ζεστασιά.

Και αυτά είναι: η δυνατή θέληση, ο φωτισμένος νους και η ζέση της αγάπης. Μ΄αυτά τα τρία πνευματικά όπλα εξόπλισε το Αγιο Πνεύμα τους στρατιώτες του Χριστού για να αντιμετωπίσουν τον κόσμο. Ο Διδάσκαλος τους είχε απαγορεύσει ακόμα και ράβδο να φέρουν από τα επίγεια όπλα.

Γιατί το πυρ εμφανίζεται με τη μορφή γλωσσών πάνω άπό τα κεφάλια τους; Επειδή οι απόστολοι έπρεπε μέσω της γλώσσας να κηρύξουν στους λαούς το χαρμόσυνο νέο, την ευαγγελική αλήθεια και ζωή,την επιστήμη της μετάνοιας και της συγχώρεσης.

Με τον λόγο έπρεπε να μάθουν με τον λόγο να θεραπεύουν, με τον λόγο να παρηγορούν, με τον λόγο να αγιάζουν και να καθοδηγούν, με τον λόγο να φροντίζουν την Εκκλησία. Επίσης, με τον λόγο να αμύνονται, αφού τους είπε ο Οδηγός να μην φοβούνται τους διώκτες και να μην υπερασπίζονται εαυτούς στα δικαστήρια κατά το δοκούν, επειδή είναι απλοί άνθρωποι, και τους βεβαίωσε: «Ου γαρ υμείς έστε οι λαλούντες αλλά το Πνεύμα του πατρός υμών το λαλούν εν υμίν» (Ματθ. 10,20). Θα μπορούσαν άραγε να μιλούν τη συνηθισμένη γλώσσα των ανθρώπων για το μέγιστο χαρμόσυνο νέο το όποιο έφθασε ποτέ στα αυτιά των ανθρώπων, ότι ο Θεός εμφανίσθηκε στη γη και άνοιξε στους ανθρώπους τις πύλες της αθάνατης ζωής;

Θα μπορούσε άραγε ο άνθρωπος με τη θνητή ανθρώπινη φύση να διαδώσει αυτό το ζωοποιό βάλσαμο μέσα από τη δυσωδία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και μάλιστα έως την άκρη του κόσμου; Με τίποτα και ποτέ. Μόνο το πύρινο Πνεύμα του Θεού μπορούσε να το κάνει, το οποίο διά στόματος αποστόλων σκόρπισε ουράνιες σπίθες στο επίγειο σκοτάδι.

Αλλά, άνθρωπε, δεν αισθάνθηκες ποτέ το Πνεύμα του Θεού μέσα σου; Δες, και εσύ είσαι βαπτισμένος με Πνεύμα· με νερό και Πνεύμα. Άραγε ποτέ δεν σε ξάφνιασε μέσα σου κάποια μεγάλη και φωτεινή σκέψη, σιωπηρός λόγος του Αγίου Πνεύματος; Ποτέ δεν σε ξάφνιασε σαν άνεμος και δεν φούντωσε μέσα στην καρδιά σου η αγάπη για τον Δημιουργό σου φέρνοντας σου δάκρυα στα μάτια;

Παραδώσου στην θέληση του Θεού και φύλαξε αυτό που δονεί την ψυχή· θα γνωρίσεις το θαύμα της Πεντηκοστής, που στάθηκε πάνω από τους αποστόλους.


Ειρήνη και χαρά από το Άγιο Πνεύμα.

(ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ, Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται, Εκδ. Εν πλω, σ. 104)
 
 
anavaseis.blogspot.gr
Από Πατερική Παράδοση

Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2013

Καλύπτουν Μασωνικές ενέργειες ιερωμένων ο Πατριάρχης και ο Αρχιεπίσκοπος;





Οὐδεμία πλέον ἐνέργεια γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐκδηλώνουν οἱ Ἐπίσκοποι, τουλάχιστον στὰ κορυφαῖα θέματα τῆς Πίστεως, τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τὴν Μασωνία. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἀντιδρ ὡς πρὸς αὐτὰ σὰν ἕνα νεκρ σῶμα.
Γιὰ τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἔχουμε γράψει πολλάκις. Ἀναφερόμαστε (μὲ αὐτὴ τὴν ἀνάρτηση) στὸ μεγάλο θέμα–σκάνδαλο τῆς Μασωνίας μέσα στὴν Ἐκκλησία, μὲ ἀφορμὴ ἀνάρτηση τῆς Παρατάξεως «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» καὶ τὶς ἐπιστολὲς ποὺ δημοσίευσε ὁ πρόεδρός της κ. Μιχαήλ Ἡλιάδης.
Καὶ ἐνῶ ἀποκαλύπτονται στὰ διάφορα ἱστολόγια, ἐδῶ καὶ μῆνες, «πράματα καὶ θάματα», οἱ Ἐπίσκοποι συνεχίζουν τὸν μακάριο ὕπνο τους. Ἐπίσκοπος, λοιπόν, καὶ ἱερέας ὁμολόγησαν ὅτι συμετεῖχαν σὲ συγκεντρώσεις τῆς θρησκείας τῶν Μασώνων!  Δικαιολογήθηκαν ὅτι δὲν ...ξεραν!!  Ἐνέπλεξαν στὸ θέμα, ὡστόσο, γιὰ νὰ δικαιολογηθοῦν τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο, ἀποκαλύπτοντας μάλιστα ὁ ἕνας ἐκ τῶν δύο ἱερωμένων ὅτι ἔστειλε  ἐπιστολὲς στοὺς δύο ἐκκλησιαστικοὺς ἡγέτες καὶ σὲ ἕνα ἡγούμενο.
Καὶ οἱ Βαρθολομαῖος καὶ Ἱερώνυμος δὲν ἀπάντησαν, οὔτε διέταξαν ἀνακρίσεις γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὰ καθήκοντά τους οἱ δύο αὐτοὶ ἱερωμένοι, ποὺ συμμετέχουν ὡς ἱερεῖς σὲ δύο θρησκεῖες: τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τὸν Μασωνισμό!!! Γιατί ἄραγε; Εἶναι κι αὐτοί Μασῶνοι; Ἔχουν ἄνωθεν ἐντολὲς νὰ τοὺς καλύψουν; Γιατί δὲν ἀντέδρασαν παρευθύς; Γιατί δὲν ἀποκήρυξαν τὸν Μασωνισμό; Θὰ τὸ κάνουν τώρα, μετὰ ἀπὸ τόσες μῆνες ποὺ ἡ ὑπόθεση σέρνεται καὶ παίρνει διαστάσεις (τακτικὴ περίεργη καὶ ...ὕποπτη), ὥστε νὰ διασκεδάσουν ἔστω τὶς ἐντυπώσεις;
Καὶ γιατὶ τὸ θέμα τῶν ἐπιστολῶν τὸ ἀναδεικνύει ἕνα κόμμα; Δὲν ὑπάρχουν ἱερωμένοι ποὺ νὰ τὸ τολμήσουν; Μάθαμε ὅτι τὸ θέμα ἦταν γνωστὸ σὲ Σύναξη κληρικῶν καὶ μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνημερώθηκαν ἀπὸ τὸν Ἡγούμενο (στὸν ὁποῖο ἐστάλη ἡ παρακάτω ἐπιστολή τοῦ Μητροπολίτη Βελεστίνου Δαμασκηνοῦ) καὶ συζήτησαν τὸ θέμα. Γιατί ἡ ἐπιστολὴ δὲν χρησιμοποιήθηκε ἀπὸ αὐτούς; Γιατί δὲν κατήγγειλαν τὸ γεγονός; Μήπως οἱ σχέσεις τοῦ ἡγουμένου μὲ τὴν Ἱ. Μ. Δημητριάδος ἀπέτρεψε τὴν παρέμβασή τους;
Σημεῖα τῶν καιρῶν; Ἀσφαλῶς. Καὶ ὅλοι ἐμεῖς, ἀντὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦμε, ἀπὸ Ἐπισκόπους καὶ Πατριάρχες ποὺ φέρονται πλέον ὡς ἀντι-ποιμένες καὶ εἰδωλολάτρες, τοὺς ἀκολουθοῦμε μὲ τὶς εὐλογίες τῶν πνευματικῶν μας, δικαιολογούμενοι ὅτι ἀγωνιζόμαστε γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας. Ὁ Κύριος ὅμως τὸ εἶπε:
«Τυφλὸς τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται».

Δημοσιεύουμε τὸ κείμενο ἀπὸ τὸ www.koinwnia.com


Ο Πρόεδρος της Παρατάξεώς μας «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» κ. Μιχαήλ Ηλιάδης έστειλε στις 6 Απριλίου 2013 επιστολή στον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον κ. Ιερώνυμον, με την οποία του εζήτησε να διευκρινίσει εάν η παρουσία του Σεβ. Μητροπολίτου Βελεστίνου κ. Δαμασκηνού σε Μασωνική Τελετή του Τάγματος των Ναϊτών εγκρίνεται από την Διοίκηση της Εκκλησίας και εάν όχι, να δώσει εξηγήσεις που θα αναπαύσουν τις Ορθόδοξες συνειδήσεις των πιστών, δεδομένου ότι η Μασωνία είναι ειδωλολατρική θρησκεία με σκοπό την παγκόσμια επικράτησή της και την κατάληψη κάθε εξουσίας.
Μέχρι σήμερα δεν ελάβαμε καμμία απάντηση από τον Μακαριώτατον. Δημοσιεύθηκαν κάποιες διαψεύσεις ως προς το ότι το Τάγμα των Ναϊτών δεν είναι Μασωνικό αλλά τους διέψευσαν οι ίδιοι οι Μασώνοι, οι οποίοι δημοσίευσαν στο Τεκτονικό Δελτίο Ειδήσεών τους την επιστολή του Προέδρου μας Προς τον Αρχιεπίσκοπον με τίτλο: «Η Πολιτική Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» εναντίον του Ελευθεροτεκτονισμού»!
Με άλλη Ανακοίνωση η Παράταξή μας «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» έθεσε ερώτημα προς τον Σεβ. Μητροπολίτη Κηφισιάς ως προς το πώς αντιμετωπίζει την περίπτωση κληρικού του που παρεστάθη στη Μασωνική Τελετή του Τάγματος των Ναϊτών και, μάλιστα, φορώντας τα διακριτικά των Μασώνων! Ούτε από εκεί ελάβαμε απάντηση.
Σήμερα δημοσιεύουμε την ίδια την Ομολογία του Σεβ. Μητροπολίτου Βελεστίνου, ότι όχι απλώς συμμετέσχε στην Μασωνική Τελετή αλλά ότι είναι και πνευματικός του Τάγματος (!) και ότι διεδέχθη στην θέση αυτή τον Μητροπολίτη Χαρτούμ μετά την κοίμησή του!
Επίσης αναφέρει στην επιστολή του ότι ενημέρωσε τον Παναγιώτατον Οικουμενικόν Πατριάρχην και τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Ιερώνυμον!
Η επιστολή του Σεβ. Μητρ. Βελεστίνου εστάλη σε Καθηγούμενο Ι. Μονής και μας γνωστοποιήθηκε από συνεργάτες μας που ζητούν και αγωνίζονται για την Αλήθεια!
Περιμένουμε μετά την δημοσίευση των επιστολών, την ευαισθητοποίηση της Σεπτής Ιεραρχίας της Εκκλησίας μας.

 Ἡ ἐπιστολή πρὸς τὸν Καθηγούμενο Ἱ. Μονῆς




 Ἡ ἐπιστολή πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη




 
 

Οι Ναΐτες κληρικοί ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ

                        

 1masonika

  Ο π. Στάχυς φοράει την κορδέλα του Μεγάλου Επάρχου

2symvolo

3 masoniki teleth

 Ο π. Ιωάννης Παντελίδης, εφημέριος του Ι.Ν. Αγίων Πέτρου και Παύλου, της Ι. Μητρ. Κηφισιάς, φοράει την κορδέλα του Σταυρού Α' Τάξης

4 symvolo

5 teleth

6 teleth

 Εδώ φαίνεται ότι ο π. Παντελίδης φοράει την κορδέλα Μεγάλου Επάρχου

1 σχόλιο:

Ανώνυμος
 
Καλά, θα χάσουμε και το λίγο μυαλό που μας έμεινε!
Ο επίσκοπος Δαμασκηνός Καρπαθάκης, χειροτονία του αρχιεπ. Ιερωνύμου, κάτι ψελλίζει ότι αιφνιδιάστηκε, ότι γνώριζε μεν πως το μασονικό τάγμα των Ιπποτών έχει καταδιακασθεί από την Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά –λεέι- σήμερα είναι καλοί άνθρωποι, γιατί κάνουν φιλανθρωπίες! Και αυτό ασφαλώς τον μπέρδεψε τον άνθρωπο, γιατί σκέφθηκε ότι τόσο καλοί είναι και οι συνάδελφοί του Μητροπολίτες, που κάνουν παρόμοιες φιλανθρωπίες με τις ανεξέλεγκτες εισπράξεις από το κεράκι του λαού!
Έστω, ας το καταπιούμε αυτή τη σύγχυση του μυαλού του. Όμως ομολογεί ότι συμμετείχε σε εκδήλωση των μασόνων Ναϊτών ως «ορθόδοξος» πνευματικός, στην οποίαν συμμετείχαν χριστιανοί διαφόρων δογμάτων! Και ότι την προσευχή την τελούσε αυτός ως Επίσκοπος! Και ούτε του περνάει από το μυαλό ότι αυτό απαγορεύεται, αποτελεί συμπροσευχή. Με τέτοιες λεπτομέρειες θα ασχολούμαστε τώρα. Ο Οικουμενισμός στα χάϊ του, στα καλυτερότερά του, παρέα με την μασονία!
2. Ομολογεί ότι «ορθόδοξος» επίσκοπος πρώην Χαρτούμ του Κλίματος της Αλεξανδρείας ήταν ο μεγάλος Πνευματικός του μασονικού Τάγματος των Ναϊτών! Βλέπετε, πόσο εύπιστος είναι, Το πίστεψε. Αν ήταν δυνατόν επίσκοπος μασόνος και μάλιστα του Κλίματος της Αλεξανδρείας!
3. Ομολογεί ότι σε κάθε συγκέντρωσή τους οι Ναΐτες «τονίζουν ότι τελούν υπό την ευλογία» Πατριαρχών και Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου!!!
Ε, αυτό δεν είναι τρομερό; Θα το παραβλέψουμε κι αυτό; ο Πατριάρχης και ο Αρχιεπίσκοπος μαθαίνουν ότι κάποιοι καπηλεύονται το όνομα και αξίωμά τους για να εδραιώσουν την ειδωλολατρική μασονία. Γιατί δεν αντιδρούν αμέσως; Τι αποδεικνύει αυτό; Όχι ότι ή είναι μασόνοι ή τελείως αδιάφοροι για την Πίστη και την Ορθοδοξία!
Ιδιαίτερα ο Πατριάρχης μαθαίνει ότι υπάρχει στον Πειραιά τμήμα των Ναϊτών με το όνομα «Πατριάρχης Βαρθολομαίος» και δεν λέει τίποτα;
Και αυτό το τμήμα υπάρχει στον Πειραιά! Ο λαλίστατος Πειραιώς, γιατί δεν ζητά εξηγήσεις από τον Πατριάρχη;
Πού είναι οι υπερασπιστές της Πίστεως Επίσκοποι να υψώσουν το αντρίκιο ανάστημά τους και να ζητήσουν να μπει επιτέλους τάξη; Και τι θα πουν τώρα, σε όσους έλεγαν ως τώρα να τους κάνουν υπακοή;
Βενιαμίν
 
 

Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013

«Ναι» Αρχιεπίσκοπου στους γάμους ομοφυλοφίλων – Τα έσοδα στα κοινωνικά παντοπωλεία

 


«Ναι» Αρχιεπίσκοπου στους γάμους ομοφυλοφίλων – Τα έσοδα στα κοινωνικά παντοπωλεία
Σε μία ξαφνική κίνηση προχώρησε σήμερα το πρωί ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, μία κίνηση που θα φέρει αρκετές αντιδράσεις το επόμενο διάστημα. Μιλώντας στο Ραδιόφωνο του ΡΙΚ, ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας ανέφερε πως η Εκκλησία της Κύπρου αποφάσισε να εγκρίνει τους γάμους ομοφυλόφιλων στην Κύπρο, με την προϋπόθεση πως τα έσοδα των γάμων θα πηγαίνουν στα κοινωνικά παντοπωλεία. Όπως τόνισε ο Αρχιεπίσκοπος, «Η Εκκλησία αντιλαμβανόμενη τους δύσκολα οικονομικά καιρούς για την πατρίδα μας, αποφάσισε να επιτρέψει τους γάμους ομοφυλόφιλων ώστε με τα έσοδα να έρθουν σημαντικά ποσά στα ταμεία των κοινωνικών παντοπωλείων».
Σε ερώτηση πως θα έρχονται αυτά τα έσοδα από τους γάμους, στα χέρια της Εκκλησίας και κατ΄επέκταση στα κοινωνικά παντοπωλεία, ο Αρχιεπίσκοπος ανέφερε πως τα φακελάκια στους γάμους ομοφυλόφιλων θα δίνονται στις Εκκλησίες την ώρα του γάμου, και όχι στο τραπέζι που ακολουθεί του γάμου, και την επομένη τα ποσά θα παραδίδονται στα κοινωνικά παντοπωλεία.
Η κίνηση αυτή της Εκκλησίας αναμένεται να σηκώσει θύελλα διαμαρτυριών στο εσωτερικό της χώρας, και δεν αποκλείεται να δούμε σκηνές «Γαλλίας» των τελευταίων εβδομάδων, όπου είχαμε επεισόδια και μεγάλες διαδηλώσεις κατά των γάμων ομοφυλόφιλων.
Όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, ήδη το πρώτο ζευγάρι Κύπριων ομοφυλόφιλων ετοιμάζει τις προετοιμασίες του γάμου του. Το apokalyptiko.com επικοινώνησε με το ζευγάρι, που έχει καταγωγή από την Πάφο και συνομίλησε μαζί τους. Όπως μας ανέφεραν, δεν πίστευαν στα αυτιά τους ακούγοντας τον Αρχιεπίσκοπο στο ραδιόφωνο και δεν μπορούσαν να κρύψουν τη χαρά τους για το ότι θα μπορέσουν να επισημοποιήσουν τον έρωτά τους. «Εγώ και ο Τάκης ετοιμαζόμασταν να πάμε στο Άμστερνταμ και να τελέσουμε εκεί το γάμο μας, αλλά τώρα έχουμε την ευκαιρία να παντρευτούμε σε ένα από τα ειδυλλιακά μοναστήρια του Δήμου Πάφου», μας ανέφεραν.
Η εξαγγελία του Αρχιεπισκόπου έχει προκαλέσει και το ενδιαφέρον των διεθνών μέσων ενημέρωσης, με το Βρετανικό BBC να δημοσιεύει άρθρο με τον τίτλο «Cyprus: Gay marriages the antidote for the economic crisis», ενώ πολλά ειδησεογραφικά πρακτορεία αναμένονται στο νησί μας για να καλύψουν τον πρώτο γάμο ομοφυλόφιλων.

http://apokalyptiko.com/?p=991

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΘΕΤΟΥΝ ΟΝΤΩΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΕΚΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ


«Ὅσοι δὲν εἶναι τῆς ἀληθείας δὲν εἶναι οὔτε τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας»
Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς

«Ἔχομε παραγγελίαν ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Ἀπόστολον,
ἐάν κάποιος δογματίζῃ ἢ μᾶς προστάσσῃ νὰ κάνωμε κάτι
ἀντιθέτως ἀπ΄ ὅ,τι παρελάβομεν, ἀντιθέτως ἀπ' ὅ,τι οἱ
ὁρίζουν οἱ Κανόνες τῶν κατὰ καιροὺς Συνόδων,
Oἰκουμενικῶν καὶ Τοπικῶν, νὰ μὴ τόν δεχώμεθα
καὶ οὔτε νὰ τόν ὑπολογίζωμε μεταξὺ τοῦ κλήρου τῶν ἁγίων».
Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης[1]

(Τὸ κείμενο αὐτὸ εἶναι περίληψη ἐκτενέστερου ἄρθρου ποὺ δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα «Ὀρθόδοξος Τύπος» ἀρ.φύλ. 1799 (25-09-2099) 5.6.

1) Ἡ «ἀόρατη» θριαμβεύουσα πλευρὰ τῆς Ἐκκλησίας ἀπορρίπτει τοὺς οἰκουμενιστές, πρίν τοὺς ἀπορρίψει ἡ στρατευομένη «ὁρατὴ» πλευρὰ τῆς Ἐκκλησίας

2) Οἱ οἰκουμενιστὲς εἶναι οἱ ἴδιοι αἴτιοι τοῦ «ἐξω-εκκλησιασμοῦ» τους ἀπὸ τὸ Μυστικὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ.

3) Ἀκόμη καὶ ἡ καθιέρωση καὶ ἀθώωση ἁμαρτιῶν ἀποτελεῖ αἵρεση, κι ἂν δὲν εἶναι τὸ θέμα δογματικό. Πόσο μᾶλλον οἱ καταπατήσεις ἱερῶν Δογμάτων καὶ Κανόνων ἀπὸ τοὺς οἰκουμενιστές.

4) Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία διὰ τῶν Ἱερῶν Κανόνων μᾶς ἐπιτρέπει νὰ «ἐξω-εκκλησιάζουμε» τοὺς οἰκουμενιστές. Τί σημαίνει αὐτό;

5) Ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ οἱ ἅγιοι Πατέρες δὲν θεωροῦν μέλη τῆς Ἐκκλησίας ὅσους ἑτεροδιδασκαλοῦν καὶ καινοτομοῦν στὴν Πίστι.

6) Εἶναι δυνατὸν νὰ πλανῶνται τόσοι οἰκουμενιστὲς Προκαθήμενοι καὶ σημαίνοντες κληρικοί ;

Εἰσαγωγὴ

Ἐπειδὴ διὰ τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἡ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ζωοποιεῖται ὑπ' Αὐτοῦ καὶ ἡ ὁποία ἔλαβε ὁλόκληρη τὴν ἀλήθεια τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, δὲν στερεῖται καμμιᾶς διδασκαλίας ἡ ὁποία συντελεῖ στὴ σωτηρία, γι' αὐτό, ὅποιος ἐντρυφήσει στὰ Πατερικὰ συγγράμματα φιλαλήθως καὶ ὄχι φιλαύτως καὶ φιλεμπαθῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν εὕρῃ ἀπάντηση στὶς ἀνησυχίες του. «Πάντα εἶναι ὁλοφάνερα σὲ ὅσους ἐννοοῦν καὶ ὀρθὰ σὲ ὅσους ἀναζητοῦν τὴ γνῶση».

Δημιουργήθηκε κάποια ἀπορία ἐξ αἰτίας τῆς φράσεως «[οἱ οἰκουμενιστὲς] θέτουν οὐσιαστικῶς ἑαυτοὺς ἐκτὸς Ἐκκλησίας», τῆς παραγράφου §8 τῆς ἀξιεπαίνου «Ὁμολογίας Πίστεως κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», ὁμολογία ἡ ὁποία ἀποτελεῖ σταθμὸ στὴ σύγχρονη ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία. Τὴν ἀπορία αὐτὴ θέλουμε νὰ σχολιάσουμε ἐπεξηγηματικῶς κατὰ τὸ δυνατόν, ἀφοῦ ἄλλωστε καὶ τὴν ὑπογράψαμε. Ἡ ἐνασχόληση τοῦ ἰδίου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν μὲ τὴ φράση αὐτή, ἀποτελεῖ μὲν ἀπόδειξη τῆς ἀνησυχητικῆς γιὰ τοὺς οἰκουμενιστὲς ἀπηχήσεως τῆς «Ὁμολογίας», ἀλλὰ συνεσκότισε τά πράγματα, διότι ὅσοι ὑπογράψαμε τὴν «Ὁμολογία», κατὰ τὸν κ. Βαρθολομαῖον, «ἐξω-εκκλησιάσαμε» τοὺς oἰκουμενιστές, πρᾶγμα ἐντελῶς ἀνακριβές.

(1) Ἡ θριαμβεύουσα Ἐκκλησία ἀφορίζει καὶ ἐξω-εκκλησιάζει καὶ ἀφ΄ ἑαυτῆς τοὺς αἱρετίζοντες

Ἐφ' ὅσον ἀληθῶς ἡ Ἐκκλησία εἶναι πρωτίστως καθίδρυμα σωτηρίας καὶ δευτερευόντως κοινωνία πιστῶν[2] καὶ σ' Αὐτὴν «τὸ ἀνθρώπινον εὑρίσκεται ἐν πλήρει ἐξαρτήσει ἐκ τοῦ θείου παράγοντος»[3], ἀκολουθεῖ, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ τῆς αἱρέσεως, ἀντίκειται μεγίστως καὶ οὐσιαστικῶς στὸ ἔργο τῆς Ἐκκλησίας, ἐπειδὴ καταργεῖ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῶν αἱρεσιαρχῶν καὶ τῶν ὀπαδῶν τους καὶ διαρρήσσει τὴν προσωπική τους σχέση μὲ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν ἑνότητα μὲ τοὺς ὑπολοίπους πιστούς.

Ἅγιος Πέτρος Ἀλεξανδρείας

Αὐτὸ εἶναι φανερὸ τοὐλάχιστον καὶ ἀπὸ τρία γνωστὰ σὲ ὅλους μας περιστατικά. Ἀπὸ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Κυρίου μὲ σχισμένο χιτῶνα στὸν Ἅγιον Πέτρον Ἀλεξανδρείας, πρὸ τῆς συνοδικῆς καταδίκης τοῦ Ἀρείου, διὰ τῆς ὁποίας ἐμφανίσεως ὁ Κύριος προειδοποιεῖ τὴν Ἐκκλησία ἐναντίον τοῦ αἱρεσιάρχου. Ὅπως λέγει ἡ σχετικὴ διήγηση ὁ Κύριος προειδοποίησε τὸν Ἅγιον Πέτρον Ἀλεξανδρείας νὰ μὴ δεχθῇ οὔτε ὁ ἴδιος τὸν Ἄρειο σὲ κοινωνία, οὔτε οἱ διάδοχοί του, Ἀχιλλᾶς καὶ Ἀλέξανδρος[4].

Ἅγιος Ἀλέξανδρος Κωνσταντινουπόλεως

Ἀπὸ ἄλλο περιστατικό, κατὰ τὴν προσευχὴ τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου Κωνσταντινουπόλεως κατὰ τοῦ Ἀρείου, μετὰ τὴν ψευδῆ μετάνοια τοῦ Ἀρείου καὶ τὴν ἀποδοχή του ἀπὸ τὸν Αὐτοκράτορα Μ. Κωνσταντῖνο· ἀποτέλεσμα τῆς προσευχῆς αὐτῆς τοῦ Ἁγίου ἦταν νὰ ἀποθάνῃ ὁ Ἄρειος προτοῦ ἔλθῃ σὲ κοινωνία μὲ τὴν Ἐκκλησία. Σχολιάζοντας τὸ γεγονὸς τοῦτο, ὁ Μέγας Ἀθανάσιος παρατηρεῖ: «Διότι ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ἀφοῦ ἐδίκασε μὲ βάσι τόσο τὶς ἀπειλὲς τῶν περὶ τὸν Εὐσέβιον (αἱρετικῶν) ὅσο καὶ τὴν προσευχὴ τοῦ Ἀλεξάνδρου, κατέκρινε τὴν ἀρειανικὴν αἵρεσι, δείχνοντας αὐτὴν ἀναξίαν τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας καὶ φανερώνοντας σὲ ὅλους, ὅτι ἀκόμη κι ἂν ἔχῃ προστασίαν ἀπὸ τὸν Βασιλέα καὶ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλ' ὅμως ἀπὸ τὴν ἰδίαν τὴν Ἐκκλησία κατεκρίθη ... Διότι ὄχι ἄλλος, ἀλλ' ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ὁ βλασφημούμενος ἀπὸ αὐτοὺς (τοὺς αἱρετικοὺς ἀρειανοὺς) κατέκρινε τὴν αἵρεσι ποὺ συνεστήθη ἐναντίον Του· καὶ ἀκόμη ἔδειξεν, ὅτι κι ἂν τώρα ὁ βασιλεὺς Κωνστάντιος ἐκβιάζῃ τοὺς ἐπισκόπους γιὰ χάρι της, ἀλλ' ὅμως (ἡ αἵρεσις αὐτὴ) εἶναι ἀκοινώνητος τῆς Ἐκκλησίας καὶ ξένη πρὸς τοὺς Οὐρανούς»[5].

Ἅγιος Σάββας Βατοπεδινὸς

Ἄλλο παράδειγμα ἔχουμε ἀπὸ τὸ Βίο τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ Βατοπεδινοῦ καὶ διὰ Χριστὸν Σαλοῦ, ὅπου διασώζεται ὑπερφυὲς ὅραμα τοῦ Ἁγίου Σάββα· ὁ Ὅσιος, ἔχοντας κάποια ἀμφιβολία γιὰ τὰ θεολογικὰ θέματα, εἶδε Σύνοδο Ἁγίων Ἀρχιερέων τῆς Θριαμβευούσης Ἐκκλησίας ἐν οὐρανῷ νὰ ἀναθεματίζῃ τὸν αἱρετικὸ ἀντι-ησυχαστὴ Ἀκίνδυνον. Ἂς σημειωθῆ, ὅτι ἡ οὐρανία αὐτὴ καταδίκη ἔλαβε χώρα ἐνῷ ὁ Ἀκίνδυνος, πρὸ ὀλίγου συνοδικῶς μὲν καταδικασμένος (1341), ἐτύγχανεν ὅμως τῆς πολλῆς προστασίας τοῦ ὁμόφρονός του Πατριάρχου ΚΠόλεως Ἰωάννου Καλέκα · λέγει ὁ Ὅσιος Σάββας ἐπὶ λέξει, ἀφοῦ περιγράφει λεπτομερῶς τὸ θεῖο ὅραμα «... Ἀνοίγει τότε ἐκεῖνος ὁ φοβερὸς ἄγγελος τὸ βιβλίο -τί φρικτὸ θέμα καὶ ἄκουσμα!- καὶ λέει: "Ὁ Ἀκίνδυνος, ὁ ὁποῖος ἐλάλησε βλάσφημα κατὰ τῆς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας, ὁ δεύτερος Ἰούδας, ὁ προδότης τῆς εὐσεβείας, ὁ δεύτερος Ἄρειος, ποὺ ἔσχισε ὅπως ἐκεῖνος τὴν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, ὁ ἀποστάτης, ὁ προφανὴς τῆς ἀληθείας ἐχθρὸς καὶ πολέμιος, ἂςεἶναι ἀνάθεμα". Σ' αὐτὰ τὰ λόγια λύνει ἀμέσως τὴ σιωπὴ ὁ λαμπρὸς ἐκεῖνος χορὸς τῶν ἀρχιερέων, καὶ μαζὶ μὲ ὅλο τὸ πλῆθος βροντοφωνάζει τὰ ἴδια λόγια: Ἀνάθεμα! Ἡ βοὴ αὐτή, ἀνάμικτη, δυναμώνει ὅλο καὶ περισσότερο, κι ἐπαναλαμβάνει πολλὲς φορὲς τὸ ἀνάθεμα. Τότε κι ἐγώ, σάν νὰ μὲ σπρώχνει μιὰ ἀόρατη δύναμη, φωνάζω τὰ ἴδια λόγια μὲ τοὺς ἄλλους»[6].

Εἶναι ἡλίου φαεινότερον, ὅτι ἡ αἵρεση καταδικάζεται πρῶτα ἀπὸ τὸ «ἀόρατο μέρος τῆς Ἐκκλησίας», τὸν Παντογνώστη Θεάνθρωπο καὶ ὅσους ζοῦν παρ' Αὐτῷ Ἁγίους, ἀκόμη καὶ ἂν δὲν καταδικάζεται ἀμέσως ἀπὸ τὴν στρατευομένη Ἐκκλησία. Λοιπόν, οἱ ἄνθρωποι αἱρετικῶν φρονημάτων θέτουν ἑαυτοὺς καὶ ὑπ' αὐτὴν τὴν ἔννοια ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδὴ ἐκτὸς τῆς Κοινωνίας τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν Ἁγίων, ὡς «ἀντιπίπτοντες τῷ Πνεύματι τῷ Ἁγίῳ»[7]. Μάλιστα τὸ πάθος τῆς αἱρέσεως εἶναι τὸ ἀποκορύφωμα τῆς χειρίστης ἁμαρτίας, δηλ. τῆς ὑπερηφανίας, ἐφ΄ὅσον ὁ αἱρετίζων προτιμᾷ φιλαύτως τὴ γνώμη του ἔναντι ὅλης τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς σωστικῆς Παραδόσεώς της, ἔναντι τῆς σωτηρίας τοῦ ἰδίου καὶ τῶν θυμάτων του.

(2) Οἱ οἰκουμενιστὲς «θέτουν ἑαυτοὺς ἐκτὸς Ἐκκλησίας» σημαίνει τὴν ἰδική τους προαίρεση καὶ ἀπόφαση, ὅσο ἐξαρτᾶται ἀπὸ αὐτούς.

Ἔχοντας ὡς βάση τὴ φράση τῆς Καθολικῆς Ἐπιστολῆς Ἰακώβου α΄ 14.15: «ἕκαστος δὲ πειράζεται ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας ἐξελκόμενος καὶ δελεαζόμενος, εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα τίκτει τὴν ἁμαρτίαν» καὶ μιὰ σχετικὴ τῆς Β΄ Πέτρου β΄1: «οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας ... ἐπάγοντες ἑαυτοῖς ταχινὴν ἀπώλειαν», βλέπουμε ὅτι ἡ διάρρηξι τῆς σχέσεως μὲ τὸν Θεὸ ὀφείλεται στὴν ἐπιλογὴ τοῦ ἀνθρώπου ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας (καὶ βεβαίως καὶ τῆς αἱρέσεως) καὶ ὄχι στὴν ἐχθρότητα τοῦ Θεοῦ. καὶ ὁ Ἅγιος Χρυσόστομος ἐπιβεβαιώνει : «.. καὶ δὲν εἶπε συμφιλιώσατε τὸν Θεὸ πρὸς ἐσᾶς, διότι δὲν εἶναι ἐκεῖνος ὁ ἐχθρικός, ἀλλὰ ἐμεῖς. Ἀφοῦ ὁ Θεὸς ποτὲ δὲν ἐχθρεύεται»[8]. Ὅταν λοιπὸν λέγεται ὅτι οἱ οἰκουμενιστὲς «θέτουν ἑαυτοὺς ἐκτὸς Ἐκκλησίας», σημαίνεται, ὅτι οἱ οἰκουμενιστὲς μέσῳ τῆς δραστηριότητός τους, δηλαδὴ τῆς ἀποδοχῆς αἱρετικῶν κοινοτήτων μὲ δόγμα καταδικασμένον ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, διὰ τοῦ θεολογικοῦ συγκρητισμοῦ τους, τῆς καθυβρίσεως τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ τῶν Ἱερῶν Κανόνων ὡς αὐστηρῶν ὑπὲρ τὸ δέον καὶ πεπερασμένου κύρους, διὰ τοῦ πολέμου κατασιγάσεως τῶν ὀρθοδόξων φωνῶν ἀντιδράσεως καὶ διὰ τῆς προσπαθείας ἀλλοιώσεως τῶν λειτουργικῶν καὶ λοιπῶν κειμένων πρὸς μιὰ περισσότερο «ἀνεκτικὴ» ποιμαντικὴ πρὸς τὶς αἱρέσεις, ἀφίστανται οἱ οἰκουμενιστὲς τοῦ «νοῦ Χριστοῦ» (Α΄ Κορ. β΄ 16), δηλ. τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ τῶν θεσπισμάτων Του. Καὶ ὅπως παλαιότερα καὶ οἱ εἰκονομάχοι, ἔτσι καὶ οἱ οἰκουμενιστὲς ἐμφανίζονται ὡς «σωτῆρες» (διορθωτὲς) τῆς Ἐκκλησίας καὶ θέτουν τὸν ἑαυτό τους κάτω ἀπὸ τὰ σχετικὰ συνοδικὰ αἰώνια ἀναθέματα κατὰ τῶν «διορθωτῶν» τῆς πατερικῆς Πίστεως[9].

(3) Ἀκόμη καὶ ἡ καθιέρωση καὶ ἐπίσημη ἀθώωση ἁμαρτιῶν ἀποτελεῖ αἵρεση, κι ἂν δὲν εἶναι τὸ θέμα δογματικὸ


Δεύτερον, εἶναι διαφορετικὸ πρᾶγμα τὸ νὰ πέσῃ κανεὶς σὲ βαριὲς ἁμαρτίες, π.χ. νὰ ποιήσῃ «τὰ μέλη Χριστοῦ πόρνης μέλη»[10], καὶ διαφορετικὸ ἀλλὰ χειρότερον πρᾶγμα νὰ λύσῃ τὶς εὐαγγελικὲς ἐντολὲς καὶ νὰ δογματίσῃ ὅτι π.χ. ἡ πορνεία δὲν ποιεῖ τὰ «μέλη Χριστοῦ πόρνης μέλη» ἢ λ.χ. ὅτι οἱ ἐκκλησιαστικὲς ἐντολὲς περὶ νουθετήσεως τῶν αἱρετικῶν μόνον ἕως «μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν»[11] εἶναι σχετικοῦ κύρους. Τὸ δεύτερο τοῦτο, μολονότι μὴ κατ' ἀκρίβειαν δογματικὸ θέμα, συνιστᾷ αἵρεση, ὡς θεσμικὴ κατάργηση καὶ μόνιμη ἀλλοίωση τῶν σωστικῶν διδαγμάτων τῆς Ἐκκλησίας, εὐαγγελικῶν, ἀποστολικῶν, συνοδικῶν, πατερικῶν.

Ἡ ἀντίληψι τῆς Ἐκκλησίας σχετικῶς μὲ αὐτό, δηλ. τὴ νομιμοποίηση ἁμαρτιῶν, συνάγεται προχείρως λ.χ. ἀπὸ τὸν χαρακτηρισμὸ τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου περὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς συνοδικῆς δικαιώσεως τοῦ μοιχικοῦ γάμου τοῦ αὐτοκράτορος Κωνσταντίνου ΣΤ΄, ὡς περὶ «μοιχειανικῆς αἱρέσεως» (PG 99, 1048C). Δηλαδὴ ἡ (ψευδο)συνοδικὴ δικαίωση τῆς ἀντι-ευαγγελικῆς παρανομίας, ἀποξένωσε τὴ σύνοδο ἐκείνη ἀπὸ τὴν ἀληθὴ Ἐκκλησία, ὅπως χαρακτηριστικῶς λέγει ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης· «Ἐξ αἰτίας ἑνὸς ἀνθρώπου δὲν ἀποσχιζόμαστε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς ἀπὸ Βορρᾶ καὶ δυσμῶν καὶ θαλάσσης, καὶ μάλιστα καὶ τῆς ἐδῶ, ἐκτὸς βεβαίως ἀπὸ ὅσους ἐπεκύρωσαν τὴν πρᾶξιν τῆς μοιχείας. Διότι αὐτοὶ δὲν εἶναι Ἐκκλησία τοῦ Κυρίου ... Ἐπειδὴ ὅμως αὐτοὶ δὲν εἶναι Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ, οἱ ἴδιοι ἀληθῶς ἀποσχίζονται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ, ἐξ αἰτίας ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ ἑνώθηκε μὲ αὐτοὺς (τοῦ μοιχοζεύκτου Ἰωσήφ)».[12].

Ἀλλὰ σήμερα, πόσες εἶναι οἱ αἱρετικὲς ἀποφάσεις κάτω ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἔχουν θέσει τὶς ὑπογραφές τους οἱ οἰκουμενιστὲς μαζὶ μὲ τοὺς ἑτεροδόξους; Ἀρκεῖ π.χ. ἕνα βλέμμα στὰ κείμενα τῆς Θ΄ Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου «Ἐκκλησιῶν» στὸ Porto Alegre τὸ 2006, γιὰ νὰ μᾶς πείσει περὶ τῆς ἀπὸ μέρους τῶν «ὀρθοδόξων» ἀποδοχῆς τῆς προτεσταντικῆς θεολογίας. Γιὰ παράδειγμα, στὸ Porto Alegre, ὑπέγραψαν οἱ οἰκουμενιστές, μεταξὺ ἄλλων ἀπαράδεκτων, ὅτι ἔχουμε κοινὴ κλήση μὲ τοὺς Προτεστάντες[13] (τοὺς μεταξὺ τῶν ἄλλων ὑβριστὲς τῆς Θεοτόκου καὶ εἰκονομάχους), ὅτι οἱ δογματικές μας διαφορὲς εἶναι νόμιμες, ἀφοῦ «ἡ Ἐκκλησία καλεῖται νὰ φανερώνει τὴ μοναδικότητὰ της μέσα σὲ εὐρεία διαφορετικότητα»[14], ὅτι ἡ θεολογία ἔχει μόνο σχετικὴ ἰσχὺ[15] καὶ ὅτι ἡ συμπροσευχὴ εἶναι μέσο προωθήσεως τῆς ἑνότητος τῶν «ἐκκλησιῶν»[16] · καὶ μετὰ νομίζουμε ὅτι ἐμπαίζουμε τὸν Θεόν, ψάλλοντας στὴ Παναγία Θεοτόκο, «ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ΑΣΕΒΩΝ τῶν μὴ προσκυνούντων τὴν Εἰκόνα Σου τὴν σεπτήν»;

Ἂν λοιπόν, ἡ ἀλλοίωση τοῦ Εὐαγγελίου σὲ πρακτικὰ θέματα βίου συνιστᾷ αἵρεση, κατὰ τὰ ἀνωτέρω, πόσο περισσότερον ἡ ἀναγνώριση καὶ ἀποδοχὴ τῶν δογμάτων τῶν αἱρετικῶν ὡς «νομίμων τοπικῶν διαφορῶν» κατὰ τοὺς οἰκουμενιστὲς καὶ κατὰ τὸ σύνθημά τους «ἑνότης ἐν τῇ διαφορετικότητι» (unity in diversity);

(4) Οἱ ἱεροὶ Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ «ἐξω-εκκλησιάζουμε» τοὺς ἑτεροδιδασκάλους.

Τὸ πιὸ ἰσχυρὸ ἀποδεικτικὸ τεκμήριο γιὰ τὸ ποιά εἶναι ἡ θέση τῶν «ἀλλοτριοφρόνων» στὴν Ἐκκλησία (ἐντὸς ἢ ἐκτός), εἶναι ὁ περὶ οὗ πολὺς ὁ λόγος ΙΕ΄ Κανὼν τῆς Ἁγίας Πρωτοδευτέρας (Α΄ Φωτιανῆς) Συνόδου (861 μ.Χ.), ὁ ὁποῖος ὁρίζει ὡς ἄξιον ἐπαίνου, ὅποιον ἀφίσταται τῆς κοινωνίας (καὶ τῆς μνημονεύσεως) τοῦ αἱρετικοῦ Ἐπισκόπου του, ἀκόμη καὶ πρὸ συνοδικῆς διαγνώμης, πρὶν δηλαδὴ ἀποφασίσῃ Σύνοδος γιὰ τὴν αἵρεση τοῦ Ἐπισκόπου: «Ὅποιοι λόγῳ κάποιας αἱρέσεως κατηγορημένης ἀπὸ τὶς Ἅγιες Συνόδους ἢ τοὺς Πατέρες χωρίζουν τοὺς ἑαυτούς τους ἀπὸ τὸν Πρόεδρο (τῆς Ἐκκλησίας), δηλαδὴ ὅταν ἐκεῖνος κηρύττῃ δημοσίως τὴν αἵρεσι καὶ τὴ διδάσκει στὴν Ἐκκλησία «μὲ γυμνὴν τὴν κεφαλήν», αὐτοὶ ὄχι μόνον δὲν ὑπόκεινται σὲ κανονικὰ ἐπιτίμια πρὸ συνοδικῆς διαγνώμης, ἐπειδὴ ἀποτειχίζουν τὸν ἑαυτό τους ἀπὸ τὴν κοινωνία πρὸς τὸν καλούμενον Ἐπίσκοπο, ἀλλὰ θὰ ἀξιωθοῦν καὶ τῆς ἁρμοζούσης τιμῆς ἀπὸ τοὺς Ὀρθοδόξους. Διότι κατηγόρησαν ὄχι Ἐπισκόπους, ἀλλὰ ψευδ-επισκόπους καὶ ψευδο-διδασκάλους, καὶ δὲν κατακομμάτιασαν τὴν ἕνωσι τῆς Ἐκκλησίας μὲ σχῖσμα, ἀλλὰ ἐμερίμνησαν νὰ ἐλευθερώσουν τὴν Ἐκκλησίαν ἀπὸ σχίσματα καὶ διαμερισμούς»[17].

Εἶναι φανερὸ ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἐπαινεῖ τὴ διακοπὴ κοινωνίας, δηλαδὴ τὸν ἐξω-εκκλησιασμὸ τοῦ αἱρετίζοντος Ἐπισκόπου ἀπὸ τὸ ὀρθόδοξο Ποίμνιό του, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει τί; Μήπως ὅτι οἱ αἱρετίζοντες Ἐπίσκοποι, καὶ πρὸ συνοδικῆς ἀποφάσεως, ὡς ἐπικίνδυνοι, τίθενται ἐκτὸς τῆς Προσκομιδῆς καὶ Θείας Λειτουργίας τῶν Ὀρθοδόξων, ἄρα καὶ «οὐσιαστικῶς» ἐκτὸς Ἐκκλησίας; Ναί, βεβαίως!

Ἐκτὸς ἐὰν οἱ προτεσταντίζοντες (κατ΄ ὄνομα) ὀρθόδοξοι οἰκουμενιστὲς ἀμφισβητοῦν καὶ τοὺς θεοπνεύστους ἱεροὺς Κανόνες, γιὰ τοὺς ὁποίους ἔχει ὀρθῶς λεχθῆ, ὅτι: «Ὁρίσθηκε ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες, ὅτι πρέπει καὶ μετὰ θάνατον νὰ ἀναθεματίζωνται ὅσοι ἁμάρτησαν εἴτε στὴν Πίστι εἴτε στοὺς Κανόνες»[18].

(5) Θεωροῦν ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ οἱ ἅγιοι Πατέρες ὡς μέλη τῆς Ἐκκλησίας, ὅσους ἑτεροδιδασκαλοῦν καὶ καινοτομοῦν στὴν Πίστι;

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος

Θέλουμε νὰ ὑπενθυμίσουμε ἐν πρώτοις, τὴ φράση τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, τὴν ἀναφερόμενη σὲ ὅσους ἀκολουθώντας τὶς αἱρέσεις ἀφίστανται τῆς Ἐκκλησίας: «ἐξ ἡμῶν ἐξῆλθον, ἀλλ' οὐκ ἦσαν ἐξ ἡμῶν· εἰ γάρ ἦσαν ἐξ ἡμῶν μεμενήκεισαν ἂν μεθ' ἡμῶν· ἀλλ΄ ἵνα φανερωθῶσιν ὅτι οὐκ εἰσὶ πάντες ἐξ ἡμῶν» (Α΄ Ἰω. 2, 19). Ἡ φράση εἶναι σαφής, περὶ τοῦ ὅτι οἱ «ἀλλοτριόφρονες», ὅσοι πιστεύουν διαφορετικῶς ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία - καὶ ἐν τῷ προκειμένῳ τῆς Ἐπιστολῆς οἱ πρόδρομοι τοῦ ἀντιχρίστου - «οὐσιαστικῶς» δὲν εἶναι ἐξ ἡμῶν, ἀκόμη καὶ ὅταν παραμένουν τυπικῶς μεθ' ἡμῶν. Ἡ μεταγενέστερη αὐτόβουλη ἀπόσχισή τους, ἡ ἀπομάκρυνσή τους ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἁπλῶς φανερώνει - κατὰ τὸν Θεολόγο, ὅτι καὶ πρὸ τῆς ἀποσχίσεώς τους δὲν ἦσαν πράγματι «ἐξ ἡμῶν», δὲν ἦσαν «οὐσιαστικῶς» πιστοί. Οἱ οἰκουμενιστές, εἴτε ὡς νέα αἵρεση (αὐτὴ τοῦ θεολογικοῦ σχετικισμοῦ καὶ συγκρητισμοῦ), εἴτε ἑνωνόμενοι καὶ κοινωνώντας μὲ ὅσους αἱρετικοὺς ἤδη ἔχουν ἀποσχισθῇ ἀπὸ μᾶς, ἐμπίπτουν στὴν περίπτωση αὐτή. Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, ἑρμηνεύοντας τὴν παραπάνω ἀποστολικὴ φράση γράφει κεφαλαιώνοντας: «Διὰ τοῦτο λοιπὸν ὁ Ἰωάννης εἶπεν ὅτι ἐξ ἡμῶν εὐγῆκαν, ἀλλὰ δὲν ἦτον ἀπὸ ἡμᾶς, ἤτοι εὐγῆκαν ναὶ ἀπὸ λόγου μας, ἀλλὰ δὲν ἦτον καὶ ἀπὸ λόγου μας, διατὶ ἐμάκρυναν ἀπὸ τὴν ἐδικήν μας διδασκαλίαν καὶ ζωὴν καὶ ἐφεύρηκαν ἐδικάς των βλασφημίας καὶ αἱρέσεις. καὶ δὲν ἦτον ἀπὸ τὸ μέρος τῶν σωζομένων, ἐπειδὴ ἂν αὐτοὶ ἦτον τῶν σωζομένων, ἤθελον μένουν πάντοτε μὲ ἡμᾶς τοὺς διδάσκοντας αὐτοὺς τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν τῶν ψυχῶν αὐτῶν σωτηρίαν»[19]· συνεχίζει παρακάτω ὁ Ἅγιος Νικόδημος παραθέτοντας χωρίον τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας, ὅπου ἡ φράση αὐτὴ τοῦ Θεολόγου φανερῶς ἐφαρμόζεται καὶ στοὺς αἱρετικοὺς γενικῶς [20].

Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητὴς

Εἶναι χαρακτηριστικὴ καὶ «ἀπὸ ὀρθοδόξου οἰκουμενικῆς ἐκκλησιολογικῆς ἀπόψεως σημαντικὴ» ἡ ἀπάντηση τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ πρὸς τὸν αἱρετικὸ - μονοθελήτη Πατριάρχην ΚΠόλεως Πέτρον, ὅταν ὁ τελευταῖος τοῦ ὑπέδειξε ὅτι ὅλες οἱ τοπικὲς Ἐκκλησίες ἑνώθηκαν στὴν αἵρεση καὶ τὸν ἀπείλησε: «Ἂν λοιπὸν εἶσαι τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ἑνώσου, μήπως καινοτομώντας παράξενο τρόπο ζωῆς πάθῃς αὐτὸ ποὺ δὲν περιμένῃς». Τότε ὁ Ἅγιος Μάξιμος ἀπάντησε «Ὁ τῶν ὅλων Θεὸς ἀπεφάνθη ὅτι Καθολικὴ Ἐκκλησία εἶναι ἡ ὀρθὴ καὶ σωτήριος ὁμολογία τῆς Πίστεως σὲ Αὐτόν, μακαρίζοντας τὸν Πέτρο γιὰ ὅσα εἶπε, ὁμολoγώντας Αὐτὸν καλῶς»[21].

Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης

Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης παραγγέλλει, καὶ μάλιστα ὄχι περὶ δογμάτων, ἀλλὰ γενικῶς περὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐθῶν, ὅτι «Δὲν εἶναι δυνατόν, δὲν εἶναι, ἄρχοντά μου, οὔτε ἡ ἰδική μας Ἐκκλησία (ΚΠόλεως), οὔτε κάποια ἄλλη, ἔξω ἀπὸ τοὺς ὑπάρχοντες νόμους καὶ Κανόνες νὰ κάνῃ κάτι. Διότι ἂν τοῦτο ἀλήθευε, μάταιο τὸ Εὐαγγέλιο, μάταιοι καὶ οἱ Κανόνες· καὶ ὁ καθένας τὸν καιρὸ τῆς ἀρχιερατείας του, ἐπειδὴ τοῦ ἐπιτρέπεται νὰ πράττῃ ὅ,τι νομίζει, μαζὶ μὲ τοὺς δικούς του, ἂς εἶναι νέος εὐαγγελιστής, ἄλλος ἀπόστολος, ἄλλος νομοθέτης. Ἀλλὰ μὲ κανέναν τρόπο! Διότι ἔχομε παραγγελίαν ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Ἀπόστολον, ἐὰν κάποιος δογματίζῃ ἢ μᾶς προστάσσῃ νὰ κάνωμε κάτι ἀντιθέτως ἀπ΄ ὅ,τι παρελάβομεν, ἀντιθέτως ἀπ' ὅ,τι οἱ ὁρίζουν οἱ Κανόνες τῶν κατὰ καιροὺς Συνόδων, Οἰκουμενικῶν καὶ Τοπικῶν, νὰ μὴ τὸν δεχώμεθα καὶ οὔτε νὰ τὸν ὑπολογίζωμε μεταξὺ τοῦ κλήρου τῶν ἁγίων· καὶ παραλείπω τὴν κακόηχη φρᾶσι ποὺ ὁ ἴδιος εἶπε. Ἐμεῖς, λοιπόν, ποὺ εἴμαστε ἔξω τοῦ κόσμου, δὲν ὀφείλομε τίποτε ἄλλο, παρὰ τὸ νὰ ζητοῦμε καὶ νὰ πράττωμε ἐκεῖνα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα συνανυψούμεθα καὶ ἀποκτοῦμε ζῆλον. καὶ ἂν μὲν σὲ αὐτὰ ὑπάρχει ἡ ζωή, καλῶς· ἂν ὅμως ὄχι, τότε εἶναι συμφέρον νὰ εἴμαστε ἄοικοι καὶ ἀνέστιοι καὶ νὰ περιερχόμαστε τὴν ὑφήλιο μὲ κάθε θλίψη καὶ στενοχωρία. Ἂς βοηθήσῃ λοπὸν κατὰ δύναμιν ἡ ψυχή σου ἡ θεοφιλής, ποὺ ἔχει ζῆλο γιὰ τὰ θεῖα πράγματα» [22]. Λοιπόν, καὶ μόνη ἡ τῶν οἰκουμενιστῶν κατὰ συρροὴ καταπάτηση καὶ συνεπῶς ἀλλοίωση τῆς πράξεως τῆς Ἐκκλησίας ὡς πρὸς τὴ συμπροσευχὴ ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων (δηλ. τῆς ὑπὸ τῶν ἱ. Κανόνων ἀπαγορεύσεως τῶν συμπροσευχῶν), ἰδῆτε σὲ τί θέση τοποθετεῖ τοὺς νεωτερίζοντες οἰκουμενιστές : «ἐκτὸς κλήρου Ἁγίων».

Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς
καὶ ἡ ἄποψη τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ εἶναι εὔγλωττη · τὴν παραθέτουμε σχεδὸν ὁλόκληρη: «Γιὰ τὸν συνήγορο τοῦ ψεύδους ποιός κλῆρος, ποιά μερίδα, ποιά γνησιότητα ὡς πρὸς τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ὑπάρχει ; Τὴν Ἐκκλησία ποὺ κατὰ τὸν Παῦλον, εἶναι "στύλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας", ἡ ὁποία καὶ μένει, μὲ τὴ χάρι τοῦ Χριστοῦ, διαρκῶς ἀσφαλὴς καὶ ἀκράδαντη, παγίως ἐστηριγμένη σὲ ἐκεῖνα, ἐπάνω στὰ ὁποῖα ἔχει στηριχθῆ ἡ ἀλήθεια ; Διότι πράγματι, ὅσοι εἶναι τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, εἶναι τῆς ἀληθείας· καὶ ὅσοι δὲν εἶναι τῆς ἀληθείας, δὲν εἶναι οὔτε τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καὶ τόσο περισσότερον, ὅσον αὐτοὶ ψεύδονται στὸν ἴδιον τὸν ἑαυτό τους, ἀποκαλώντας τοὺς ἑαυτούς τους καὶ ὁ ἕνας τὸν ἄλλον ποιμένες καὶ ἀρχιποίμενες ἱερούς · ἔχομε διδαχθῆ ὅμως ὅτι ὁ χριστιανισμὸς δὲν χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὰ πρόσωπα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν ἀκρίβεια τῆς Πίστεως»[23].

Αὐτῆς τῆς, κατὰ τὸν Ἅγιον Μάξιμον, Καθολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, δηλαδὴ τῆς «σωτηρίου ὁμολογίας τῆς εἰς τὸν Χριστὸν Πίστεως» εἶναι παντελῶς ἀλλότριοι καὶ μακράν οἱ οἰκουμενιστές, ποὺ ποικιλοτρόπως ἰσοπέδωσαν καὶ κατεπάτησαν τὴν Ὀρθοδοξία ἐπὶ τοῦ βορβορώδους πεδίου τῶν ἀπ' αἰώνων αἱρέσεων, τὶς ὁποῖες κατεδίκασε ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία.

(6) Εἶναι δυνατὸν νὰ πλανῶνται τόσοι οἰκουμενιστὲς Προκαθήμενοι καὶ σημαίνοντες κληρικοί ;

Ἂν μᾶς εἰποῦν κάποιοι, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικρίνῃ μία «μειοψηφία» τὴν πλειοψηφία, καὶ μάλιστα τῶν Προκαθημένων τῶν Ἐκκλησιῶν, καὶ ἐν γένει τῶν Ἐπισκόπων, θὰ ἦταν δυνατὸ νὰ εἰποῦμε πολλά, ἀλλὰ θὰ ἀπαντήσουμε διὰ τοῦ στόματος τοῦ Αἰδεσιμολογιωτάτου μακαριστοῦ καὶ πολλοῦ π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ : «Πολὺ συχνὰ τὸ μέτρον τῆς ἀληθείας εἶναι ἡ μαρτυρία τῆς μειοψηφίας. Εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι Καθολικὴ Ἐκκλησία τὸ μικρὸν ποίμνιον. Ἴσως ὑπάρχουν περισσότεροι ἑτερόδοξοι παρὰ ὀρθόδοξοι. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαπλωθοῦν οἱ αἱρετικοὶ παντοῦ καὶ νὰ καταλήξῃ ἡ Ἐκκλησία εἰς τὸ περιθώριον τῆς Ἱστορίας ἢ νὰ ἀποσυρθῇ εἰς τὴν ἔρημον. Αὐτὸ συνέβη κατ' ἐπανάληψιν εἰς τὴν Ἱστορίαν καὶ εἶναι πολὺ πιθανὸν νὰ συμβῇ καὶ πάλιν ... Τὸ καθῆκον τῆς ὑπακοῆς παύει ὅταν ὁ ἐπίσκοπος παρεκκλίνει ἀπὸ τὸν καθολικὸν κανόνα καὶ ὁ Λαὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὸν κατηγορήσῃ, ἀκόμη δὲ καὶ νὰ τὸν καθαιρέσῃ»[24].

Εἶναι ἱστορικῶς χαρακτηριστικὴ ἡ ταυτόχρονη ἀντιπαράθεση τοῦ Ὁσίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, ἑνὸς ἁπλοῦ Ἡγουμένου, ἔναντι τῶν Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς ποὺ εἶχαν πέσει στὴν αἵρεση τοῦ μονοθελητισμοῦ (ΚΠόλεως, Ἀλεξανδρείας καὶ Ἀντιοχείας) καὶ τοῦ ἰδίου τοῦ μονοθελήτου Αὐτοκράτορος Κώνσταντος Β΄ (642-668).

Συνεπῶς, δὲν «ἐξω-εκκλησιάσαμε» μὲ τὴν «Ὁμολογία» τοὺς οἰκουμενιστές, ἀλλ' αὐτοὶ μόνοι τους ἐξω-εκκλησιάζονται μυστικῶς λόγῳ τῶν πλανῶν καὶ αἱρέσεών τους. Ὅπως μὲ παρεκάλεσε νὰ γράψω ἕνας ἀδελφός: «Ὅποιος δὲν ἀποδέχεται τὸ περιεχόμενο τῆς Ὁμολογίας Πίστεως κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, δὲν πρέπει νὰ ἀπαγγέλλει οὔτε καὶ τὸ "Πιστεύω"» στὸ ὁποῖο σαφῶς γίνεται λόγος περὶ Μιᾶς Ἐκκλησίας, Καθολικῆς, ἡ ὁποία δηλαδὴ μόνη της ἔχει τὴν καθολικότητα τῶν διδαγμάτων τῆς σωτηρίας.

Μελενικιώτης


--------------------------------------------------------------------------------


[1]. Γιὰ τὰ δύο αὐτὰ κείμενα καὶ τὶς παραπομπὲς βλ. κάτωθι.


[2]. Π. Ν. Τρεμπέλα, Δογματική, τόμ. Β΄, ἐκδ. Ἀδελφότης Θεολόγων «ὁ Σωτήρ», Ἀθῆναι 2003, σελ. 341.



[3]. Κων. Δ. Μουρατίδου, Ἡ οὐσία καὶ τὸ πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας κατὰ τὴν διδασκαλίαν Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ἐν Ἀθῆναις 1958, σελ. 231.



[4]. Μέγας Συναξαριστὴς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τόμ. ΙΑ΄, ἐκδ. ἐπ. Οἰνόης Ματθαίου Λαγγῆ, Ἀθῆναι 1991, σελ. 609.


[5]. Μεγάλου Ἀθανασίου, Πρὸς Σεραπίωνα 2, PG 25, 689Α (τὸ ὅλο κείμενο: PG 25, 685-689).



[6]. Ἁγίου Φιλοθέου τοῦ Κοκκίνου, Βίος Ἁγίου Σάββα τοῦ Βατοπεδινοῦ τοῦ διὰ Χριστὸν Σαλοῦ, ἐν Ψυχωφελῇ Βατοπαιδινὰ 11, ἐκδ. Ἱ.Μ.Μ. Βατοπαιδίου, Ἅγιον Ὄρος 2000, σελ. 214.215 (γενικῶς βλ. σελ. 208-215)..



[7]. Πράξ. ζ, 51.


[8]. Εἰς τὴν Β΄ Πρὸς Κορινθίους 11, 3 PG 61, 478



[9]. Βλ. τὸ ἀνάθεμα τὴς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου : Mansi 12, 1010 E «τοῖς λέγουσιν, ὅτι πλὴν τοῦ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἄλλος ἐρρύσατο ἡμᾶς ἐκ τῶν εἰδώλων, ἀνάθεμα!»

[10]. Α΄ Κορ. 6,15-20.

[11]. Τίτον 3, 10.11

[12]. Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου, Ἐπιστολὴ (43) Ἰωσὴφ ἀδελφῷ καὶ ἀρχιεπισκόπῳ, PG 99, 1065C.D.

[13]. Ὀ τίτλος σχετικοῦ κειμένου τῆς Συνελεύσεως ἦταν «Text on ecclesiology: Called to be the One Church», 9th Assembly of WCC, Assembly Documents, 6-7.

[14]. 9th Assembly of WCC, Assembly Documents, Text on ecclesiology: Called to be the One Church, 3: «... the Church is called to manifest its oneness in rich diversity».

[15]. 9th Assembly of WCC, Assembly Documents, Religious plurality and Christian self-understanding, 44 - 47: «All our theological reflections in the last analysis are limited by our own experience and cannot hope to deal with the scope of God's work of mending in the world».

[16]. 9th Assembly of WCC, Assembly Documents, Final report of the Special Commission on Orthodox Participation in the WCC, 37.

[17]. Ἀγαπίου Ἱερομονάχου καὶ Νικοδήμου Μοναχοῦ, Πηδάλιον τῆς νοητῆς νηὸς τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, σελ. 292.

[18]. Πρβλ. αὐτόθι, σελ. 9.

[19]. Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἑρμηνεία εἰς τάς ἑπτὰ Καθολικάς Ἐπιστολάς, ἐκδ. «Ὀρθοδόξου Κυψέλης», Θεσσαλονίκη 1986, σελ. 498.

[20]. Ἁγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας, Ἐξήγησις ὑπομνηματικὴ εἰς τὸν Προφήτην Μαλαχίαν 4, 43 PG 72, 356C.D.

[21]. Ἁγίου Μαξίμου Ὁμολογητοῦ, Πρὸς Ἀναστάσιον μονάζοντα, PG 90, 132A.

[22]. Ἐπιστολὴ (24) Θεοκτίστῳ Μαγίστρῳ, PG 99, 988A-Β. Πρβλ. καὶ τὴ (θεωρούμενη νόθο) ἐπιστολὴν Ἁγίου Ἰγνατίου Ἀντιοχείας, Πρὸς Ἥρωνα Διάκονον Ἀντιοχείας 2, PG 5, 912Α.Β. «Πᾶς ὁ λέγων παρὰ τὰ διατεταγμένα, κἂνἀξιόπιστος ᾖ, κἂννηστεύῃ, κἂνπαρθενεύῃ, κἂνσημεῖα ποιῇ, κἂνπροφητεύῃ, λύκος σοι φαινέσθω ἐν προβάτου δορᾷ, προβάτων φθοράν κατεργαζόμενος».

[23] . Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ, Ἀναίρεσις γράμματος Ἰγνατίου 3, ἐκδίδει Π. Χρηστου, τόμ. Β΄, ἐκδ. Κυρομᾶνος, Θεσσαλονίκη 19942, σελ. 627.

[24]. Πρωτοπρεσβύτερου Γ. Φλωρόφσκυ, Ἁγία Γραφή, Ἐκκλησία, Παράδοσις, ἐκδ. Π.Πουρνάρα, Θεσσαλονίκη, σσ. 71 καὶ 75