Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ - ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΦΑΤΙΜΑ ΑΛ ΜΟΥΤΑΙΡΙ



«Θα έρθουν από την Δύση και την Ανατολή και θα καθίσουν μαζί με τον Αβραάμ τον Ισαάκ και τον Ιακώβ στο Βασίλειο του Θεού»
Η Φατίμα γεννήθηκε το 1982 στην πόλη Μπαρίντα της περιοχής Κασσίμ στην Σαουδική Αραβία. Μεγάλωσε σε μια πενταμελή οικογένεια, με τους γονείς της και δύο μεγαλύτερα αδέρφια. Η οικογένεια ήταν μουσουλμάνοι, χωρίς ωστόσο να είναι φανατικοί...
Από τα παιδικά της χρόνια είχε την ικανότητα ν’ αποστηθίζει ότι άκουγε στο σχολείο, κάτι που ώθησε την μητέρα της να την γράψει στο θρησκευτικό σχολείο, σκεπτόμενη ότι θα της έκανε καλό ωθώντας την ν’ αποστηθίσει το κοράνι και ν’ ακολουθήσει την οδό του ορθόδοξου Ισλάμ. Όμως το νεαρό κορίτσι ακολούθησε το ακραίο μονοπάτι της θρησκείας, ντυνόταν στα μαύρα με μαντίλα και μπούρκα, έκανε όλες τις προσευχές που της ζητούσαν οι θρησκευτικές αρχές και νήστευε κάθε Δευτέρα και Πέμπτη επιπλέον του μηνός του ραμαζανίου.
Απείχε πλέον απ’ οτιδήποτε την ωθούσε σε μια χαλαρών ηθών, σύμφωνα με την ίδια, εφηβική ζωή. Απαγόρευσε το ράδιο και την τηλεόραση στο σπίτι, εμποδίζοντας την οικογένεια να ακούει τραγούδια και μουσική. Διέκοψε κάθε σχέση με τις άλλες έφηβες της ηλικίας της, που τολμούσαν να δείξουν το πρόσωπό τους , ν’ ακούσουν λαϊκά τραγούδια ή να συζητήσουν θέματα πέρα από τ’ αυστηρά πλαίσια του Κορανίου, κάτι βέβαια που την ώθησε στο να απομονωθεί πλήρως από κάθε σχέση με τα κορίτσια της ηλικίας της . Η μητέρα της μετανιώνοντας πικρά που την έστειλε σ’ αυτό το σχολείο την πήρε και την πήγε στο δημόσιο .
Αυτή η απομάκρυνση της δημιούργησε ένα είδος κατάθλιψης με κεφαλαλγίες και ο γιατρός διέγνωσε ψυχολογικά αίτια. Τότε η Φατίμα αδυνατώντας να συνεχίσει σε αυτή την κατάσταση έκανε μια πλήρη μεταστροφή. Πέταξε τα μαύρα ρούχα και άρχισε να ζει όπως όλα τα κορίτσια της ηλικίας της, κοιτάζοντας πάλι τηλεόραση, ακούγοντας μουσική και μάλιστα μαθαίνοντας τα τραγούδια, συνεχίζοντας όμως να προσεύχεται καθημερινά και να ακούει στην τηλεόραση και στο ράδιο τους σεΐχηδες να κηρύσσουν τους λόγους τους. Έλεγε όμως, πως πραγματοποιώντας τα θρησκευτικά της καθήκοντα η καρδιά της παρέμενε μακριά από τον Θεό. Στη συνέχεια όμως μια μετάλλαξη συνέβη στην ψυχή της, αδυνατώντας πλέον ν’ ανεχτεί τους θρησκευτικούς ηγέτες, δογματικούς και φανατικούς να περνούν το χρόνο τους προφέροντας απειλές και κατάρες επί παντός επιστητού. Άρχισε να μισεί αυτούς τους λόγους και προσπαθούσε συνέχεια ν’ αποδείξει ότι το πραγματικό Ισλάμ δεν είναι αυτό που κηρύττουν οι σεΐχηδες, αλλά αυτό της ανεκτικότητας και της ειρήνης. Έλεγε πως παρόμοιοι λόγοι απομακρύνουν τους ανθρώπους από την θρησκεία.
Δεκαοκτώ ετών πήγε στο πανεπιστήμιο και σπούδασε πληροφορική κι επικοινωνία, πέρασε επτά χρόνια αναζητώντας ένα Ισλάμ μετριοπαθές, και το βρήκε τελικά κοντά σ’ ένα κήρυκα (σύμφωνα με τα λεγόμενά της κομψό και καλοντυμένο), ο οποίος δεν πρόφερε κατάρες κι απειλές, παρέθετε όμως παραδείγματα κι έδινε ικανοποιητική λαβή για σκέψη.
Κατά την διάρκεια της αναζήτησης της αλήθειας για τον Θεό, στην ηλικία των εικοσιέξι της χρόνων, προκηρύχθηκε από την κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας ένας διαγωνισμός εκθέσεως με τίτλο «Το Ισλάμ ανάμεσα στην μετριοπάθεια και τον φανατισμό», με βραβείο ένα εκατομμύριο δηνάρια. Ο διαγωνισμός απευθυνόταν σε όλες τις αραβικές χώρες. Η Φατίμα, έχοντας ήδη κερδίσει έναν προηγούμενο διαγωνισμό, ενθουσιάστηκε με το θέμα που την απασχολούσε πολύ κι άρχισε να δουλεύει. Για να επιτύχει άρχισε να ρωτά ποιος γνώριζε έναν μουσουλμάνο που από ζηλωτής έγινε μετριοπαθής. Οι έρευνές της απέβησαν άκαρπες. Τότε θυμήθηκε που είχε διαβάσει μια ημέρα στο διαδίκτυο ύβρεις σε έναν Σαουδάραβα που προσηλυτίστηκε στον χριστιανισμό. Σκέφτηκε πως αυτός ήταν ο άνθρωπος που χρειαζόταν. Τον αναζήτησε και τον βρήκε στην ιστοσελίδα του. Αρχικά προσπάθησε να μάθει αν ήταν ζηλωτής μουσουλμάνος, αλλά απογοητεύθηκε όταν της απάντησε αρνητικά, στην συνέχεια τον ρώτησε γιατί άφησε το Ισλάμ για μία θρησκεία γεμάτη λάθος δόγματα. Τότε ο Ερνέστ (όπως τον αποκαλεί) επιχείρησε μια συζήτηση μαζί της για το πρόσωπο του Μωάμεθ, ο οποίος γι αυτόν δεν ήταν ένας πραγματικός προφήτης. Η Φατίμα αντέδρασε έντονα κατηγορώντας τον ότι αρνήθηκε την αφοσίωσή του στον προφήτη. Αυτός άρχισε τότε να της το αποδεικνύει αναφερόμενος σε κείμενα σύγχρονα του Μωάμεθ και της απέδειξε την μοχθηρότητα της καρδιάς του στο κείμενο «Ibn Hisham», όπου ο προφήτης έδεσε μία γυναίκα που τον αντιπαθούσε από τα πόδια και την έσυρε μαζί με τον εξάδελφό του στην έρημο . Επειδή η Φατίμα δεν θυμόταν αυτό το εδάφιο πήγε στην βιβλιοθήκ, όπου και βρήκε την αφήγηση όπως της είχε αναφέρει. Απογοητευμένη και μη γνωρίζοντας τι να του απαντήσει του είπε: «Και άφησες όλο το Ισλάμ και την αλήθεια του για ένα τόσο μικρό και ασήμαντο περιστατικό;» Της πρότεινε τότε να διαβάσει τα βιβλία δύο προσηλυτισμένων που κατακρίνουν το Κοράνι, της Wafaa Sultan και του Kamel an Najjar. Η Φατίμα άρχισε λοιπόν ν’ αναζητά πληροφορίες για την προσηλυτισμένη Wafaa Sultan αλλά όλες οι τοποθεσίες στο διαδίκτυο που μιλούσαν γι αυτήν και τα γραπτά της είχαν φραγή από την λογοκρισία. Δοκίμασε τότε Kamel an Najjar και βρήκε αναρτημένο όλο το βιβλίο του «Κριτικές του Ισλάμ». Άρχισε να το διαβάζει και ανακάλυψε τότε τις τέσσερις αλήθειες για το Κοράνι: Λάθη γραμματικά (αν το βιβλίο ήταν Θεία έμπνευση δεν θα υπήρχαν ορθογραφικά λάθη), λάθη ιστορικά, επιστημονικά. Αυτό το βιβλίο απεκάλυπτε το πρόσωπο του Μωάμεθ, τις φιλοδοξίες του, τους πολέμους του, τις γυναίκες του, τους σαρκικούς του έρωτες…
Τελειώνοντας την ανάγνωσή του, ανέφερε : «Έγινα άθεη δεν πίστευα πλέον σε τίποτε». Νοιώθοντας το βάρος της θρησκευτικής ψευδαίσθησης στην οποία ζούσε, επέστρεψε σπίτι της και βίωσε μια σοβαρή καταθλιπτική κρίση. Άρχισε να παίρνει ηρεμιστικά αδυνατώντας ν’ αντέξει την απάτη στην οποία ένας ολόκληρος κόσμος είχε παρασυρθεί, και στο τέλος σταμάτησε να τρώει και να πίνει. Η μητέρα της προσπάθησε πολλές φορές να μάθει την αιτία, χωρίς να λάβει ποτέ μια απάντηση . Δέκα ημέρες αργότερα έλαβε μια επιστολή από το κέντρο στο οποίο εργαζόταν για να αναλάβει την θέση της. Για να ξεφύγει από αυτό το αδιέξοδο, δέχθηκε να πάει στην εργασία της, αλλά η φυσική της εμφάνιση ήταν αξιοθρήνητη.
Νοιώθοντας την ανάγκη να γνωρίσει περισσότερα για τον χριστιανισμό, ήρθε σε επαφή διαδικτυακά με τον Ερνέστ, ο οποίος την προέτρεψε να διαβάσει κάποια βιβλία για την χριστιανική πίστη. Ανακάλυψε τότε μαρτυρίες στο Κοράνι για τον Χριστό τον θάνατό Του και την Ανάστασή Του, όπως και μία μαρτυρία για την ύπαρξη της Αγίας Τριάδος… Κατάλαβε τότε πως το Ισλάμ έκανε μια υποκριτική εκστρατεία εναντίον των χριστιανών κατηγορώντας τους για πολυθεϊσμό κι ότι λάτρευαν για Θεό έναν άνθρωπο. Απευθύνθηκε και πάλι σ’ αυτόν τον άγνωστο Θεό τον οποίο όμως γνώριζε από τα παιδικά της χρόνια μέσα από την φώτιση που ένοιωθε συχνά στη ζωή της: «Κύριε σταμάτα, φθάνει, αρκετά με άφησες σε αυτή την ψευδαίσθηση, τώρα πες μου ποιος είσαι; ποιό είναι το μονοπάτι που οδηγεί σ’ Εσένα; ήρθε η ώρα να μου αποκαλυφθείς, δεν μπορώ ν’ αντέξω άλλο αυτή την κατάσταση».
Σιγά-σιγά μπήκε σε φόρα συζητήσεων μεταξύ μουσουλμάνων και χριστιανών και με την Θεία Πρόνοια ανακάλυψε τα Άγια Ευαγγέλια. Άρχισε να διαβάζει αυτό του ευαγγελιστή Ματθαίου και τότε άρχισε όλη η ιστορία. Όταν έφθασε στο κήρυγμα στο όρος (κεφάλαια 5,6,7) συνέβη μια πραγματική πνευματική μύηση και η Φατίμα αναφώνησε με όλη της την δύναμη: « εσύ είσαι ο Θεός μου, Εσένα αναζητούσα από παιδί, ήξερα πως σκεπτόσουν τοιουτοτρόπως, πού είσαι Κύριέ μου;» έλεγε αυτά και άλλα πολλά λουσμένη σε δάκρυα χαράς, γιατί αυτός που της μιλούσε ήταν ο Θεός της. Αναρωτιόταν πως και δεν είχε διαβάσει νωρίτερα το Ευαγγέλιο, πως γινόταν και γνώριζε ότι τα πράγματα ήταν έτσι (ο Θεός είναι καλός, ελεήμων και δεν καλεί τους ανθρώπους στο μίσος και στην εκδίκηση…). Θυμήθηκε τη φώτιση που ένοιωθε από παιδί κάθε φορά που καλούσε αυτόν τον Θεό τον οποίον δεν γνώριζε και που τώρα αποκαλύφθηκε στην πνευματική της καρδιά. Διηγείτο πως από εκείνη τη στιγμή η χαρά κατοίκησε και πάλι στην ψυχή της και πως όλος ο κόσμος δεν την χωρούσε, τέτοια ήταν η χαρά που πλημμύριζε την ύπαρξή της.
Διάβασε το ευαγγέλιο του Ματθαίου τέσσερις φορές αδυνατώντας να πιστέψει πως βρήκε τον Θεό της, το φόρτωσε στον υπολογιστή της και φύλαγε στην τσάντα της συνέχεια ένα αντίγραφο. Έπειτα μπήκε και πάλι στο διαδίκτυο στα χριστιανικά φόρα και κατάφερε να δει την ζωή του Κυρίου σε βίντεο και μετά την προσευχή του τέλους ένοιωσε πως πραγματικά είχε γίνει χριστιανή. Όταν στο διαδίκτυο ανέφερε στον Ερνέστ ότι προσηλυτίστηκε, αυτός την συμβούλεψε να φυλάγεται διότι στην Σαουδική Αραβία μια μουσουλμάνα που γινόταν χριστιανή κινδύνευε με την ποινή του θανάτου. Της πρότεινε λοιπόν να φύγει από την Σαουδική Αραβία και να πάει στη χώρα όπου διέμενε αυτός (μάλλον στις Η.Π.Α.). Αποφάσισε λοιπόν να φύγει όμως το διαβατήριό της, που είχε υπογράψει ο πατέρας της έληγε σε τρείς μήνες και στο αεροδρόμιο της είπαν πως δεν μπορούσε ν’ αποκτήσει βίζα με αυτά τα χρονικά περιθώρια. Πήγε τότε στο προξενείο και λίγο πριν μπει απευθύνθηκε στο Χριστό: «Κύριε, εάν είσαι ο πραγματικός Θεός, όποιο και να είναι το χρονικό περιθώριο, πρέπει ν’ αποκτήσω αυτή τη βίζα». Μπήκε στο γραφείο κι έκανε την αίτηση χωρίς πραγματικά να ελπίζει. Δύο ημέρες αργότερα επέστρεψε στο προξενείο και προς μεγάλη της έκπληξη της έδωσαν τη βίζα, τρέμοντας από χαρά και φόβο επέστρεψε σπίτι της και την ίδια εβδομάδα ετοίμασε τις αποσκευές της και πριν ξυπνήσουν οι γονείς της πήρε το αυτοκίνητο και κατευθύνθηκε στο αεροδρόμιο.
Εκεί ξεκίνησε μια άλλη ταλαιπωρία, για τρείς ώρες οι υπάλληλοι της αεροπορικής εταιρείας την έστελναν από τον ένα στον άλλο, εμποδίζοντάς την να ταξιδέψει, επειδή το διαβατήριο της έληγε σε λιγότερο από έξι μήνες, χρονικό όριο που απαιτείτο από τις συμφωνίες με Ευρώπη και Αμερική, ώστε ένας Σαουδάραβας να μπορεί να ταξιδέψει. Τελικά δυστυχής, εξαντλημένη και απελπισμένη μπήκε στο αυτοκίνητο για να επιστρέψει σπίτι της, σκεπτόμενη τι θα έλεγε στους γονείς της αν την έβλεπαν να επιστρέφει με τις αποσκευές. Τότε ξαφνικά, της ήρθε η ιδέα να ζητήσει την βοήθεια του Χριστού. Δεν πρόλαβε να ξεκινήσει με το αυτοκίνητο κι ένας άγνωστος άνδρας τη ρώτησε τι έκανε τελικά. Του απάντησε πως απόκαμε να πηγαίνει από το ένα γραφείο στο άλλο. Την κάλεσε τότε να τον ακολουθήσει στο αεροδρόμιο, μα η Φατίμα του είπε πως ήταν άδικος κόπος, όμως μπροστά στην επιμονή αυτού του ανδρός αναγκάστηκε να τον ακολουθήσει μέχρι το γραφείο του διευθυντή των αερογραμμών, ο άγνωστος κάτι του ψιθύρισε στο αυτί κι έφυγε. Ο διευθυντής τρομοκρατημένος κάλεσε τη Φατίμα και τη ρώτησε για την εν λόγω υποστήριξη. Αυτή αρνήθηκε πως έχει κάποιο μέσον, ενώ ο διευθυντής έστελνε ένα e-mail στο αεροδρόμιο και δευτερόλεπτα μετά δέχθηκε την απάντηση, τότε σηκώθηκε γρήγορα πήρε την μάρτυρα και διέταξε να ανοίξει γρήγορα το τελωνείο πριν απογειωθεί το αεροπλάνο. Η Φατίμα δεν καταλάβαινε τι συμβαίνει, ξέσπασε σε κλάματα και αργότερα διηγείτο πως οι εργαζόμενοι του αεροδρομίου άρχισαν να γελούν και να την κοροϊδεύουν που έκλαιγε. Περνώντας το τελωνείο τη ρώτησαν πως κατάφερε και πήρε το εισιτήριο. Τους απάντησε από μέσα της: «πρέπει να αγαπάς τον Χριστό».
Έφυγε από την Σαουδική Αραβία και πήγε στη χώρα του Ερνέστ. Εκεί έζησε μερικές εβδομάδες, βαπτίσθηκε (μάλλον Σάρα, αφού χρησιμοποιούσε αυτό το όνομα στα χριστιανικά φόρα στο διαδίκτυο) και γνώρισε «τον λαό του Χριστού». Διηγείτο πως είχε στο πνευματικό επίπεδο αρκετές δυσκολίες στις συζητήσεις με τους χριστιανούς: ορθόδοξους, καθολικούς, διαμαρτυρόμενους. Έγραψε ένα ποίημα πολύ συγκινητικό που αφορούσε την ένωση που θα έπρεπε να διέπει τους χριστιανούς (οι άνθρωποι που υποδέχτηκαν την Φατιμά είναι ορθόδοξοι παλαιστινιακής καταγωγής).
Αφού γνώρισε χριστιανούς που ασκούσαν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, επέστρεψε σπίτι της στην Αραβία. Δεν γνωρίζουμε τι συνέβη κατά την επιστροφή της που έγινε στα μέσα του 2007. Μάθαμε όμως ότι στη συνέχεια έφυγε από την γενέτειρά της και πήγε σε μια γειτονική πόλη να εργαστεί σαν δασκάλα. Ο πατέρας της προσπάθησε πολλές φορές να την παντρέψει αλλά εκείνη αρνήθηκε κατηγορηματικά κάθε σχέση με μουσουλμάνο (χωρίς ωστόσο να το δηλώνει ανοιχτά). Υπέφερε πάρα πολύ από την έλλειψη ελευθερίας στην Αραβία και η μόνη της παρηγοριά ήταν το διαδίκτυο, μέσω του οποίου ερχόταν σε επαφή με τα χριστιανικά φόρα, κατέβασε χριστιανικά βιβλία και είχε μια πολύ εμπιστευτική σχέση με μια χριστιανή συγγραφέα από το Λίβανο (Μαγκι). Η εξήγησή της για την Αγία Τριάδα ήταν: «Ο Πατέρας είναι το εγώ του Θεού, από το οποίο γεννήθηκε ο Λόγος και βγήκε το Πνεύμα».
Με το φωτισμένο πνεύμα της κατάλαβε τι ήταν το Ισλάμ κι έγραψε στους μουσουλμάνους ποιήματα όπου γινόταν αναφορά στην πραγματική πίστη η οποία παράγει την πραγματική αγάπη, αυτή του Χριστού. Πρέπει να φανταστούμε τη ζωή αυτής της γυναίκας που ζούσε σ’ ένα εχθρικά θρησκευτικό περιβάλλον που την απειλούσε με θάνατο σε κάθε βήμα της ύπαρξής της. Χαρακτήρας ολοκληρωτικά αφοσιωμένος στην αγάπη του Κυρίου και Θεού της, μοναχή σε αυτή την ισλαμική απεραντοσύνη, χωρίς καμία υποστήριξη φυσιολογικά θα έπρεπε να παραιτηθεί όμως στα τέλη του Ιουλίου του 2008, κατά την διάρκεια μίας συζήτησης θρησκευτικού περιεχομένου στο σπίτι μπροστά στους γονείς και τον αδερφό της, ο οποίος εργαζόταν στον οργανισμό «οι φύλακες του Ισλάμ», η Φατίμα δήλωσε πως η ζωή του Χριστού ήταν απείρως πιο αγνή από εκείνη του Μωάμεθ. Τότε ο αδελφός της θολωμένος από θυμό την άρπαξε και της ζήτησε να κάνει αμέσως μετάνοιες για την βλασφημία που ξεστόμισε, κατηγορώντας παράλληλα το διαδίκτυο πως ήταν η αιτία της ψυχικής και θρησκευτικής της εκτροπής, αλλά η Φατίμα δεν τον άφησε να την ταπεινώσει και του είπε: «στον Θεό δεν αρέσει να αρνούμαι τα λεγόμενά μου» .
Μετά από αυτή τη λογομαχία πήγανε σε κάποιο θείο της και όταν επέστρεψαν στις μία το πρωί βρήκε το δωμάτιό της ανοιχτό και τον υπολογιστή της εξαφανισμένο, μετά από αναζήτηση τον βρήκε στο δωμάτιο του αδερφού της, τον πήρε γρήγορα από τα χέρια του. Επέστρεψε στο δωμάτιό της και έγραψε το τελευταίο της μήνυμα σε κάποιον με τίτλο: είμαι πολύ ταραγμένη. συνημμένα το κείμενο: ειρήνη Κυρίου και Θεού Ιησού Χριστού!
Είμαι πολύ ανήσυχη, οι γονείς μου άρχισαν να αμφιβάλλουν για εμένα, μετά από μία θρησκευτική συζήτηση που συνέβη χθες βράδυ με τους γονείς και τ’ αδέλφια μου, προσέβαλα το Ισλάμ χωρίς να το αντιληφθώ σε μία έκρηξη θυμού διότι νοιώθω πολύ πιεσμένη σε αυτή τη χώρα όπου δεν υπάρχει καμία θρησκευτική ελευθερία, εν ολίγοις τους είπα πως η ζωή του Ιησού είναι απείρως πιο αγνή από του Μωάμεθ και πως δεν υπάρχει καμία σύγκριση μεταξύ τους. Η συζήτηση άναψε σε σημείο που ο αδελφός μου, μου είπε: «μετανόησε γιατί αλλιώς βλασφημάς!» του είπα: «αυτό δεν αρέσει στο Θεό» και τότε είδα πως έγινε απειλητικός. Έπειτα δέχθηκα ένα σωρό βρισιές από τα αδέλφια μου, που κατηγόρησαν το διαδίκτυο για την ψυχική και θρησκευτική μου εκτροπή. Στη συνέχεια πήγαμε στον θείο μου κι όταν επέστρεψα στις μία το πρωί, βρήκα το δωμάτιό μου ανοιχτό και τον υπολογιστή να λείπει. Τον ξαναβρήκα στο δωμάτιο του αδελφού μου…Υπήρχαν χριστιανικές σκέψεις γραμμένες από εμένα με τον Σταυρό επάνω από αυτές, μερικές μάλιστα ήταν σε πρόζα. Τον ρώτησα γιατί πήρε τον υπολογιστή μου και μου απάντησε πως ο δικός του είχε χαλάσει κι ότι έπρεπε να συνδεθεί στο διαδίκτυο. Με κοίταξε με ένα απειλητικό βλέμμα, του χαμογέλασα κι επέτρεψα στο δωμάτιό μου (έχοντας πάρει ωστόσο τον δικό μου) και κλειδώθηκα αμέσως. Αναρωτιέμαι πως μπήκε στο δωμάτιό μου; πού βρήκε το κλειδί, αφού το είχα επάνω μου; φοβήθηκα, πάνε τώρα τέσσερις ώρες που βρίσκομαι κλεισμένη στο δωμάτιό μου. Άρχισα ν’ ανησυχώ για την συμπεριφορά του και το βλέμμα του με τρομάζει. Προσευχήσου για εμένα σε παρακαλώ… εάν απουσιάσω για λίγο μην ανησυχείς, ο Κύριος είναι μαζί μου, είναι το φώς και η σωτηρία μου, από τι να φοβηθώ; θα απομακρυνθώ λιγάκι από το διαδίκτυο για να μη δώσω δικαιώματα.
Αυτό είναι το τελευταίο μήνυμα της νεομάρτυρος. Τη συνέχεια τη μάθαμε από τα ΜΜΕ και από ένα μήνυμα που έστειλε στο διαδίκτυο μία φίλη της.
Το πρώτο μπλόκ που μίλησε για τη μάρτυρα Φατίμα ήταν αυτό των «ελεύθερων Κοπτών»: ένας αδελφός σκότωσε την αδελφή του στην περιοχή Al Charquiya όταν ανακάλυψε ότι προσηλυτίστηκε στον χριστιανισμό. Την βασάνισε καίγοντάς την στο πρόσωπο και στη πλάτη (θέλοντας να την εξαγνίσει από το μίασμα της προσηλύτισης στον Χριστό ), στη συνέχεια της έκοψε τη γλώσσα και την χτύπησε μέχρι θανάτου.
Αργότερα κάποια αραβικά μέσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση, χωρίς ωστόσο να επεκταθούν. Τα χριστιανικά φόρα στα οποία συμμετείχε έκλεισαν για πολλές ημέρες σε ένδειξη πένθους. Αλλά η σημαντικότερη πληροφορία δημοσιεύθηκε από μια φίλη της νεομάρτυρος, η οποία συντετριμμένη από το θάνατό της διηγήθηκε ότι οι γονείς της Φατίμα προσκλήθηκαν στην ταφή η οποία έγινε σε μουσουλμανικό κοιμητήριο. Οι γονείς της, διέδωσαν την πληροφορία ότι σκοτώθηκε εξ αιτίας της ατίμωσης προς την οικογένεια μετά από ένα σαρκικό αμάρτημα που διέπραξε. Όμως η φίλη της υποστηρίζει ότι η Φατίμα ήταν μια νέα γυναίκα πολύ αγνή, με ευγενικές αρετές, πολύ μορφωμένη και ότι ποτέ δεν θα διέπραττε ένα τέτοιο ατόπημα. Ήταν όμορφη με μακριά μαύρα μαλλιά να στολίζουν το πρόσωπό της. Οι γείτονες γνώριζαν ότι σκοτώθηκε επειδή προσηλυτίσθηκε στο χριστιανισμό, διότι ο άλλος της αδερφός εργαζόταν στην αστυνομία και από εκεί μάθαμε τον λόγο της εκτέλεσής της. Ο δολοφόνος αδελφός βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη φυλακή, ενώ αυτή η πληροφορία αποσιωπήθηκε από την κυβέρνηση, η οποία δεν τιμωρούσε παρόμοιες πράξεις. Εδώ και δέκα ημέρες που έμαθα για την εκτέλεσή της δεν κοιμάμαι πλέον τις νύχτες. Αχ, πόσο τους μισώ, εγώ η ίδια αν ήξερα ότι προσηλυτίσθηκε στο χριστιανισμό θα τις είχα προσφέρει ένα Σταυρό. Ο Θεός να την ελεήσει. Ο Θεός να την ελεήσει. Ο Θεός να την ελεήσει… (αυτό το μήνυμα χρονολογείται από τις 3 Αυγούστου του 2008) άρα η μαρτυρία της Φατίμα έγινε στις 24 Ιουλίου.
Αναφέρουμε εδώ τα τελευταία λόγια και το τελευταίο ποίημα που η Φατίμα απηύθυνε στους μουσουλμάνους.
«Ω μουσουλμάνοι, αρκετά, τα σπαθιά σας δεν μ’ αγγίζουν πια, ούτε η κακία σας, ούτε η ατιμία σας. Οι απειλές σας δεν με ταράσσουν καθόλου, δεν σας φοβάμαι.
Στο όνομα του Θεού, είμαι πράγματι χριστιανή και θα παραμείνω χριστιανή μέχρι το θάνατό μου».

Τελευταίο ποίημα που γράφτηκε από τη νεομάρτυρα Σάρα.
Ω, μάτια μου κλάψτε για το χρόνο που πέρασε μιας θλιμμένης ζωής.
Είθε ο Κύριος Ιησούς να σας φωτίσει ω μουσουλμάνοι.
Να μαλακώσει τις καρδιές σας ίνα μπορέσετε και αγαπήσετε αλλήλους.
Για να σας δείξω την αλήθεια, για εσάς αποκαλύφθηκε.
Μια αλήθεια που δεν τη γνωρίζετε.
Κι αυτό που λένε για τον Κύριο των προφητών (Ιησούς Χριστός).
Λατρεύουμε τον Κύριο τον Ιησού το Φως του κόσμου.
Φύγαμε από τον Μωάμεθ, τα βήματά του δεν ακολουθούμε πια.
Ακολουθούμε τον Ιησού, την αποκαλύψεως Αλήθεια.
Ειλικρινά τη χώρα μας αγαπούμε και προδότες δεν είμαστε.
Σαουδάραβες πολίτες, περήφανα είμαστε.
Μα πώς να προδώσουμε θα μπορούσαμε πατρίδα και αγαπημένους γονείς.
Μα πως αλλέως να ήταν, έτοιμοι είμαστε για τη Σαουδική Αραβία να πεθάνουμε.
Η χώρα των προγόνων μου, η δόξα για την οποία ποιήματα γράφουμε.
Περήφανοι λέμε είμαστε, περήφανοι, περήφανοι που γεννηθήκαμε Σαουδάραβες
(υπ’ όψιν ένας Σαουδάραβας που προσηλυτίζεται στο χριστιανισμό θεωρείται προδότης).
Την οδό μας επιλέξαμε, αυτήν εκείνων που οδηγήθηκαν εις την αλήθεια.
Κάθε άνθρωπος ελεύθερος είναι την πίστη του να επιλέξει.
Αρκετά, αφήστε μας ήσυχους στον Χριστό να πιστέψουμε.
Αφήστε μας, τη ζωή μας να εορτάσουμε, πριν αναχωρήσουμε.
Δάκρυα από τα μάτια μου κυλούν και η καρδιά μου θλιμμένη είναι για τους προσήλυτους.
Πόσο σκληροί είσαστε, ο Κύριος μακάριους αποκαλεί τους κατατρεγμένους.
Για τον Χριστό θα υπομείνουμε τα πάντα.

Η μετάφραση έγινε από το γαλλικό κείμενο «adresse internet: http://nouveaux martyrs.blogspot.com/
 
http://logia-tou-aera.blogspot.gr/2012/08/blog-post_4506.html

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

ΠΕΡΙ ΤΟΥ 15ου ΚΑΝΟΝΟΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΔΕΥΤΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ (ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΤΑ π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ)

 

 
 
Διαβάσαμε σήμερα στο ιστολόγιο "ΑΚΤΙΝΕΣ" http://aktines.blogspot.gr/2012/10/15.html τη νέα σανίδα σωτηρίας που προσέφεραν οι "συντηρητικοί" στους "αντιοικουμενιστές" του νέου ημερολογίου, που τρέμουν στην ιδέα της Αποτείχισης. Διαβάστε την  και εσείς (όσο κι αν κουραστείτε από την παράθεση των αιωνίων χρυσοστομοπαπαδουλικοεπιφανειοθεοδωροπουλικών επιχειρημάτων) και έπειτα αναρωτηθείτε μαζί μας:



ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟ «ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ» ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΠΕΡΙ ΤΟΥ 15ου ΚΑΝΟΝΟΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΔΕΥΤΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ



1. Γιατί στην εργασία σας προσπαθείτε να ερμηνεύσετε τον Κανόνα, χωρίς να τον παραθέσετε; Μήπως για να μην βγουν τα αντίθετα συμπεράσματα από αυτούς που θα τον πρωτοδιαβάσουν;



2. Γιατί υπερτονίζετε στην εργασία σας την μη συνοδική καταδίκη του Οικουμενισμού, εφόσον ο Κανόνας ρητώς αναφέρει πως «τη κανονική επιτιμήσει ουχ υπόκεινται ΠΡΟ συνοδικής διαγνώσεως, αλλά και τοις πρεπούσης τιμής τοις ορθοδόξοις αξιωθήσονται»;


3. Είναι κατεγνωσμένη αίρεση ο Οικουμενισμός ή μήπως επειδή δεν τον καταδίκασε ακόμη κάποια Μεγάλη Σύνοδος δεν είναι; Μήπως δεν τον κατέγνωσαν όλοι οι μεγάλοι ορθόδοξοι γέροντες και θεολόγοι της εποχής μας; Μήπως δεν καταδικάστηκε από Τοπική Σύνοδο της Εκκλησίας των Ρώσων της Διασποράς (1982);



4. Τι φοβάστε και δεν αναφέρετε ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΑ τους Οικουμενιστές; Μήπως για να μην φανερωθεί πως τα γραφόμενά σας περί της θεραπείας ή - σε περίπτωση εμμονής - αποκοπής των νοσούντων μελών – αιρετικών, είναι απλά μόνον λόγια, εφόσον στον ίδιο τον Οικουμενικό Πατριάρχη, φορέα της αιρέσεως, ούτε νουθεσίες κάνατε, αλλά ούτε και μεριμνήσατε για την αποκοπή του, αλλά αντιθέτως ΚΟΙΝΩΝΕΙΤΕ εν επιγνώσει με μολυσμένα μέλη, κοινωνία την οποία και ΟΜΟΛΟΓΕΙΤΕ μάλιστα ανερυθριάστως, παρουσιάζοντας ως αγιοπατερική τη στάση σας;



5. Γιατί επιτίθεστε σε αυτούς που κάνουν χρήση του - έστω προαιρετικού κατ’ εσάς – δικαιώματος της Αποτείχισης (αν τελικά τον θεωρείτε προαιρετικό και δεν τον βγάλετε και… απαγορευτικό στο τέλος!) και δεν επιτίθεστε εμπράκτως στην γάγγραινα, όπως παραστατικά αποκαλείτε την ετεροδιδασκαλία;


6. Αν σφάλλει ο π. Ευθύμιος όταν γράφει πως στην «περίπτωση των θεμάτων της πίστεως ο κάθε πιστός γίνεται κριτής και δικαστής προ συνοδικής κρίσεως του ατάκτος περιπατούντως επισκόπου», μήπως σφάλλει και ο μεγάλος Οικουμενικός Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος όταν γράφει «τους επισκόπους υμών επιτηρείτε ίνα ώσιν Ορθόδοξοι, και μη διδάσκουσι δόγματα εναντίον της Ορθοδόξου Πίστεως, μηδέ τοις αιρετικοίς, ή τοις απεσχισμένοις συλλειτουργώσι»;



7. Αφού γράφετε πως χρειάζεται Σύνοδος για να καταδικάσει την αίρεση, γιατί δεν την κάνετε; Και μάλιστα με ποιους θα την κάνετε αν η πλειοψηφία των μελών της είναι ήδη μολυσμένα μέλη, εξαιτίας της αχρικαιρικής αδράνειάς σας;



8. Γιατί ψεύδεστε γράφοντας πως ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής δεν αποτειχίσθηκε προ συνοδικής διαγνώμης, εφόσον ο Ιερός Νικόδημος γράφει ξεκάθαρα πως κατευθείαν με την κήρυξη της αιρέσεως ο Άγιος «δεν υπέφερε να συγκοινωνεί με την δυσσέβειαν των δυσσεβών»; Όταν γράφετε ότι έκανε αντιαιρετικό αγώνα, υπονοώντας ότι ταυτόχρονα ήταν κοινωνικός με τους αιρετικούς, δεν προσβάλλετε έτσι τη μνήμη του Αγίου;



9. Γιατί συγχέετε – ίσως εσκεμμένα – την Αποτείχιση από τους αιρετικούς, που είναι δικαίωμα του κάθε πιστού, με την καταδίκη και αποκοπή των αιρετικών, που είναι δικαίωμα της Συνόδου;


10. Πώς είστε τόσο σίγουροι ότι τους Αποτειχισμένους του Παλαιού Ημερολογίου, ενώ αυτοί - κατά την ομολογία σας και προς τιμήν σας - δεν πρεσβεύουν αιρετικές δοξασίες και κρατούν απαρασάλευτα όλα τα ορθόδοξα δόγματα ανόθευτα και ακέραια, τους τιμώρησε ο Θεός αφαιρώντας τους την Χάριν; Είστε μετρητές της Θείας Χάριτος ή σε αυτήν την περίπτωση, βάζοντας δύο μέτρα και δύο σταθμά, δεν ισχύει η απόφαση Συνόδου (καταδικαστική για τους «Παλαιοημερολογίτας», ανύπαρκτη μέχρι στιγμής) που σε πενήντα πέντε σελίδες μέχρι τώρα προσπαθείτε να μας δείξετε πως μόνο αυτή είναι αρμόδια να αφαιρεί την Θεία Χάρη;



11. Γιατί είστε έτοιμοι να διαρρήξετε τα ιμάτιά σας, μόνο στην σκέψη πως ο π. Ευθύμιος μπορεί να προτιμούσε να ανήκει στο «σχίσμα», όπως το λέτε εσείς, των «Παλαιοημερολογιτών», ενώ ποσώς δεν νοιάζεστε εμπράκτως (όχι μόνο λόγια και ημερίδες δηλαδή), για την επί εικοσαετία σταθερή οικουμενιστική πορεία του Οικουμενικού Πατριάρχου, αλλά και άλλων κατ’ όνομα Ορθοδόξων Επισκόπων, όπως εκείνου του τραγικού Γαλλίας Εμμανουήλ, που ως άλλος Ρωμαίος φιλούσε περιπαθώς την χείρα της Πάπισσας Ιουλιέτας ή του ιχλιμπιντιχιανού Γερμανίας Αυγουστίνου, όπου «αγιαζόταν» από αιρετικό «κληρικό»;



12. Γιατί ρωτάτε τον π. Ευθύμιο να σας δείξει που βρίσκεται η Ορθόδοξος Εκκλησίας και δεν ρωτάτε τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή να σας πει τι απάντησε στον Πατριάρχη όταν τον ρώτησε ποίας Εκκλησίας είναι; Γιατί δηλαδή αντιτάσσετε στην προτεσταντική εκκλησιολογία της «αόρατης Εκκλησίας» την παπική εκκλησιολογία της ορατής Εκκλησίας στο πρόσωπο του Επισκόπου (όπως ο Πάπας) και όχι την ορθόδοξη εκκλησιολογία;



13. Γιατί στα όσα όντως πολύ ωραία γράφετε στα περί αποτείχισης των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους, δεν αναφέρετε την περίπτωση της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, στην οποία δεν έλειψε το μαρτυρικό φρόνημα και δεν έσβησε ο αγώνας τους άδοξα και ταπεινωτικά, αλλά αντιθέτως κρατούν έως και σήμερα υψωμένα τα λάβαρα της Ορθοδοξίας, προς καταισχύνη των Οικουμενιστών;



14. Γιατί κατηγορείτε τον π. Ευθύμιο πως δήθεν απαξιώνει τον Συνοδικό Θεσμό της Εκκλησίας, όταν εσείς τόσα χρόνια είστε αυτοί που τον απαξιώνετε μη συγκαλώντας Σύνοδο που θα καταδικάσει τους Οικουμενιστές, αλλά αντιθέτως συμμετέχετε και στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών;



15. Γιατί δεν αναφέρετε πως δύο από τις αναφερόμενες μορφές («Οσιακές και χαρισματούχες» όπως γράφετε και ανακηρύξατε μάλιστα και «Αγίους Πατέρας» χωρίς απόφαση Συνόδου), ΕΙΧΑΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΕΙ, έστω και για κάποιο διάστημα, όπως ο Ιουστίνος Πόποβιτς (το 1971) και ο Γέρων Παΐσιος (την τριετία 1970 - 1973 μαζί με τις οκτώ Αγιορείτικες Μονές, που ο αγώνας τους έσκασε σαν σαπουνόφουσκα, όπως γράψατε πριν); Μήπως δεν το ξέρατε για να σας παραθέσουμε τα στοιχεία;



16. Γιατί ο Άγιος Ιγνάτιος γράφει «πας ο λέγων παρά τα διατεταγμένα, καν πιστεύει, καν παρθενεύει, ΚΑΝ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΙΕΙ, λύκος σοι φαινέσθω εν προβάτου δορά, φθοράν προβάτων κατεργαζόμενος» και εσείς επικαλείσθε τα σημεία των «Οσιακών μορφών», για να ακολουθήσετε την λάθος στάση τους απέναντι στους αιρετικούς;



17. Γιατί, τέλος, τόσο μένος κατά του π. Ευθυμίου, ο οποίος αν και άνευ χαρισμάτων, κατά την φιλάδελφο άποψή σας, - παρόμοια άποψη με αυτήν που είχε για τον Τελώνη, και εκείνος ο πρόγονός σας -, ζει σε μια σπηλιά σαν το θηρίο, για την Ομολογία του, περιφρονούμενος από τους ανθρώπους, ενώ εσείς έχετε και την βακτηρία της δόξας και της αναγνώρισης των ανθρώπων, και την παρηγοριά ότι τουλάχιστον δεν θα απολεσθείτε μόνοι σας, αλλά και την παροχή από το Κράτος των μέσων προς επιβίωση;


ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Από Αποτείχιση

Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012

Tὸ ἐσχατολογικὸ βδέλυγμα «Corpus Christi» καὶ ἡ στάσις τῶν χριστιανῶν ἀπέναντί του


    
Ὑπάρχουν στιγμὲς στὴ ζωὴ τοῦ Ὀρθοδόξου χριστιανοῦ, ποὺ ἡ ψυχή του γεμίζει ἀγανάκτησι καὶ ὀργή, καὶ ὁμοιάζει μὲ ἐνεργὸ ἡφαίστειο, ποὺ κοχλάζει καὶ εἶναι ἕτοιμο νὰ ἐκραγῇ. Πότε συμβαίνει αὐτό; Ὅταν τὸν θίγουν, τὸν ἀδικοῦν, τὸν ὑβρίζουν καὶ τὸν συκοφαντοῦν; Ὄχι, ἀδελφοί,ὁ χριστιανός, ὁ ἀληθινὸς χριστιανός, δὲν ἀγανακτεῖ καὶ δὲν ὀργίζεται ὅταν ἀδικῆται,χλευάζεται, ὑβρίζεται καὶ συκοφαντῆται. Ἀντιθέτως μάλιστα χαίρεται γιὰ τὶς ἀδικίες,ὕβρεις καὶ συκοφαντίες γνωρίζοντας, ὅτι ἐὰν τὶς ἀντιμετωπίσῃ μὲ ἀοργησία καὶ ὑπομονή,θὰ τὶς ἐξαργυρώσῃ στὴν τράπεζα τοῦ οὐρανοῦ μὲ ἀπερίγραπτα ἀγαθὰ καὶ αἰωνία μακαριότητα.Γι' αὐτό, ὡς γνήσιος ὀπαδὸς τοῦ Xριστοῦ,ἀγαπᾷ τοὺς ἐχθρούς του, δίνει εὐχὲς σὲ ὅσους τὸν καταρῶνται, εὐεργετεῖ ὅσους τὸν μισοῦν καὶ προσεύχεται γιὰ τοὺς διῶκτες του (Mατθ. 5, 44).
Ἀλλὰ τότε ποῖες εἶναι ἐκεῖνες οἱ στιγμές, ποὺ ὀργίζεται, πρέπει νὰ ὀργίζεται, ὁ χριστιανός; Eἶναι ὅταν ὑβρίζεται, βλασφημῆται, χλευάζεται καὶ πολεμῆται ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Πίστεώς του, ὁ Θεάνθρωπος Kύριος Ἰησοῦς Xριστός. Στὶς περιπτώσεις αὐτές, ἐὰν ὁ χριστιανὸς δὲν ἀγανακτήσῃ, δὲν ὀργισθῇ καὶ δὲν ἀντιδράσῃ, τότε δὲν εἶναι ἀληθινὸς χριστιανός, εἶναι ἀρνητὴς τοῦ Xριστοῦ,ὁ ὁποῖος μὲ τὴ δειλία, ἀδιαφορία καὶ ἀνοχή του γίνεται συνένοχος τῶν χριστομάχων καὶ θεομάχων, καὶ γι' αὐτὴ τὴ συνενοχή του θὰ δώσῃ λόγο στὸ Θεό.


Στὶς ἡμέρες μας, ποὺ ἡ ἀποστασία τῶν περισσοτέρων χριστιανῶν εὑρίσκεται στὸ ζενὶθ καὶ ἡ ὁμολογία τῆς Πίστεως στὸ ναδίρ,ὁ Kύριος Ἰησοῦς Xριστὸς ὑβρίζεται, βλασφημεῖται καὶ πολεμεῖται περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη ἐποχή. Kαὶ εἶναι φυσικὸ αὐτό, διότι πλησιάζει ἡ ἔλευσι τοῦ «ἀνόμου», τοῦ Ἀντιχρίστου, καὶ οἱ διάφοροι πρόδρομοί του, μεταξὺ τῶν ὁποίων πολιτικοί, δημοσιογράφοι, συγγραφεῖς, καλλιτέχνες,ἠθοποιοὶ κ.ἄ., προετοιμάζουν τὴν ἀνθρωπότητα, ἄλλοι ἐνσυνειδήτως καὶ ἄλλοι ἀσυνειδήτως,μὲ ἀντιχριστιανικοὺς νόμους, δημοσιεύματα, ἐκδόσεις, θεατρικὰ καὶ κινηματογραφικὰ ἔργα, γιὰ ν’ ἀπορρίψῃ τὸ Xριστὸ ὡς ἀληθινὸ Θεὸ καὶ σωτῆρα της καὶ νὰ ὑποδεχθῇ καὶ ἀποδεχθῇ ἀντ' αὐτοῦ τὸν ἐρχόμενο ψευδομεσσία, τὸν Ἀντίχριστο.
Στὸ πλαίσιο αὐτῆς τῆς παγκόσμιας σατανικῆς ἐκστρατείας δυσφημίσεως καὶ κατασπιλώσεως τοῦ Xριστοῦ ἐντάσσεται καὶ τὸ βλάσφημο καὶ χυδαῖο θεατρικὸ ἔργο Corpus Christi (=Σῶμα Xριστοῦ), ποὺ ἀνέβασαν στὸ θέατρο «Xυτήριο» τῆς Ἀθήνας Ἕλληνες δυστυχῶς ἠθοποιοί, ἀγνοώντας οἱ δυστυχεῖς αὐτοὶ ἄνθρωποι τὶς φοβερὲς καὶ ὀλέθριες συνέπειες, ποὺ θὰ ἔχῃ αὐτὴ ἡ πρᾶξι τους στὶς ταλαίπωρες καὶ ἀξιοθρήνητες ψυχές τους καὶ τὴν μετὰ θάνατον ζωή τους, ἐὰν δὲν μετανοήσουν.
Tὸ ἔργο αὐτό, ποὺ ἐμπνεύσθηκε καὶ ἔγραψε ὁ ὁμοφυλόφιλος Ἀμερικανὸς σεναριογράφος TέρρενςMακνάλλυ, παρουσιάζει τὸν Xριστὸ καὶ τοὺς ἁγίους Ἀποστόλους ὡς ὁμοφυλοφίλους,τὸν Kύριό μας νὰ τελῇ τὸν γάμο δύο ἐκ τῶν Ἀποστόλων, τὸν δὲ Ἰούδα νὰ προδίδῃ τὸν Διδάσκαλό του, ὄχι γιὰ τοὺς λόγους ποὺ ἀναφέρει ἡ Ἁγ. Γραφή, ἀλλὰ λόγῳ ἐρωτικῆς ἀντιζηλίας! Ἂς σημειωθῇ, ὅτι ὁ πολυβραβευμένος (!) σεναριογράφος ἔχει τελέσει νόμιμο πολιτικὸ γάμο μὲ ἄλλον ὁμοφυλόφιλο ἄνδρα στὴν Washington, D.C. τὸ 2010!
T ἄθλιο αὐτὸ ἔργο, ἀφοῦ παίχθηκε στὴν Ἀμερική, τὴν Ἀγγλία καὶ τὴν Aὐστραλία, προκαλώντας ἀρκετὲς ἀντιδράσεις καὶ ἐπεισόδια, ἔφθασε τελικῶς καὶ στὴν Ἑλλάδα. Oὐδὲν βεβαίως φυσικώτερον τούτου, διότι τὴν ἴδια διαδρομὴ καὶ κατάληξι ἔχουν ὅλα τὰ σκουπίδια καὶ πνευματικὰ ἀπόβλητα τῆς ὑποκουλτούρας τῆς ἠθικῶς παραπαίουσας καὶ χρεωκοπημένης Δύσεως. Σκεφθῆτε ἀνθρώπους νὰ ὑποδέχωνται σ' ἕνα μέρος ἕνα ἀπορριμματοφόρο τοῦ Δήμου ἕνα βυτιοφόρο ἑταιρείας ἐκκενώσεως βόθρων παίρνοντας βαθειὲς εἰσπνοὲς καὶ ἀποδίδοντας σ' αὐτὸ τιμὲς ἀρχηγοῦ κράτους! Ἀδύνατον, θὰ εἰπῆτε, νὰ συμβῇ κάτι τέτοιο. Kαὶ ὅμως αὐτὸ ἀκριβῶς συμβαίνει μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ σκουπίδια, ποὺ ἔρχονται στὴ χώρα μας. Ἐὰν οἰκονομικὴ κρίσι ἀναγκάζῃ κάποιους συνανθρώπους μας νὰ ἀναζητοῦν τροφὴ στοὺς κάδους τῶν ἀπορριμμάτων, ἠθικὴ καὶ πνευματικὴ κρίσι ὠθεῖ κάποιους ἄλλους νὰ τρέφουν τὶς πωρωμένες τους ψυχὲς μὲ σκουπίδια, ποὺ παράγουν διεστραμμένοι ἐγκέφαλοι τῆς Δύσεως καὶ ἀποστέλλουν πρὸς βρῶσι καὶ κατανάλωσι στὴν ταλαίπωρη Πατρίδα μας, ὁποία ἀπὸ μυρωμένο περιβόλι τοῦ Xριστοῦ, ποὺ ἦταν κάποτε, κατάντησε νὰ εἶναι σήμερα μιὰ ἀποπνικτικὴ καὶ ἀπαίσια χωματερή, ποὺ δέχεται ὅλα τὰ ἀπορρίμματα καὶ τὶς ἀκαθαρσίες, ποὺ προσφέρει Διάβολος.
Πῶς ὅμως ἀντιμετωπίσαμε οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες τὸ ἀνέβασμα τοῦ βδελυροῦ καὶ ἀντιχριστιανικοῦ αὐτοῦ θεατρικοῦ ἔργου; Ποία στάσι τηρήσαμε ἀπέναντί του; Δὲν ἐρωτοῦμε ἐμεῖς. Ἐρωτᾷ Xριστός, ὅπως ἐρώτησε τὸ τραγικὸ ἐκεῖνο δειλινὸ στὸν Παράδεισο τοὺς γυμνούς, φοβισμένους καὶ κρυμμένους μέσα στὰ δένδρα πρωτοπλάστους μετὰ τὴν πτῶσι τους. Tί θὰ τοῦ ἀπαντήσουμε; Tί θὰ τοῦ ἀπαντήσουν κατ' ἀρχὰς σκηνοθέτης καὶ οἱ ἠθοποιοί, ποὺ δέχθηκαν νὰ ἑρμηνεύσουν τέτοιους ἐπαισχύντους ρόλους, ποὺ προσβάλλουν καὶ ὑβρίζουν τόσο χυδαῖα τὰ ἱερώτατα πρόσωπα τῆς Πίστεώς μας;
«Kύριε, τὸ ἔργο αὐτὸ εἶναι τέχνη καὶ ἐμεῖς εἴμαστε καλλιτέχνες. Kαὶ ἐμεῖς χριστιανοὶ εἴμαστε καὶ δὲν ἔχομε σκοπὸ νὰ σὲ προσβάλλουμε. Ἀλλὰ μέσα σ' αὐτὴ τὴν κρίσι πρέπει νὰ βγάλουμε κι ἐμεῖς τὸ ψωμί μας. Eἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς καταδικάσῃς γι' αὐτό;». καὶ νὰ γνώριζαν οἱ δυστυχεῖς πόσο καταραμένο εἶναι αὐτὸ τὸ ψωμὶ καὶ πόσο ἀναθεματισμένα εἶναι τὰ χρήματα, μὲ τὰ ὁποῖα τὸ ἀγόρασαν! Ὁμοιάζουν μὲ τὰ τριάκοντα ἀργύρια, τὰ ὁποῖα ἔλαβε Ἰούδας, γιὰ νὰ παραδώσῃ τὸ Xριστὸ στοὺς σταυρωτάς του. O Ἰουδαῖοι, ὅταν τὰ ἐπέστρεψε Ἰούδας, δὲν τόλμησαν νὰ τὰ βάλουν στὸ ἱερό τους ταμεῖο, τὸν «κορβανᾶν», ἐπειδὴ ἔσταζαν αἷμα, καὶ ἀγόρασαν μ' αὐτὰ τὸν ἀγρὸ τοῦ κεραμέως, γιὰ νὰ θάπτωνται οἱ ξένοι, ἐνῷ κάποιοι Ἕλληνες σήμερα τὰ βάζουν εὐχαρίστως στὴν τσέπη τους καὶ ζοῦν μὲ αὐτὰ τὶς οἰκογένειές τους!
Ἂς ἔλθουμε ὅμως στοὺς πολιτικούς. Ἐκτὸς ἑνὸς κόμματος, ποὺ ἀντέδρασε ἔντονα καὶ ἔμπρακτα, ὅλα τὰ ἄλλα κόμματα ἀδιαφόρησαν γιὰ τὸ ἔργο καὶ κατέκριναν ὅσους χριστιανοὺς διαμαρτυρήθηκαν γι' αὐτό. Mὲ τὴ στάσι τους εἶναι σὰν νὰ εἶπαν στὸ Xριστό: «M’ ἐσένα θ' ἀσχοληθοῦμε, Xριστέ; Ἐδῶ ἔχουμε τοὺς ἐλεγκτὲς τῆς Tρόϊκα στὸ κεφάλι μας, ποὺ θέλουν νὰ μᾶς ρουφήξουν τὸ αἷμα, καὶ θ' ἀσχοληθοῦμε μὲ μιὰ θεατρικὴ παράστασι, ποὺ λέγουν, ὅτι σὲ προσβάλλει;Ἄλλωστε εἶναι καὶ θέμα ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Tὸ δικαίωμα τῆς ἐλεύθερης ἔκφρασης εἶναι συνταγματικῶς κατωχυρωμένο. Eἶναι δυνατὸ νὰ τὸ καταργήσουμε καὶ ν’ ἀσεβήσουμε στὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους ἐμεῖς οἱ πολιτικοί;». Ὢ τοὺς ὑποκριτές, ποὺ κόπτονται δῆθεν γιὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα, τὴν ἴδια στιγμή, ποὺ κατ' ἐντολὴ τῶν δανειστῶν μας καταργοῦν τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο τὰ κυριαρχικὰ δικαιώματα τῆς Πατρίδος, τὰ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων καὶ τόσα ἄλλα! Ἔθεσαν τὰ δικαιώματα τῶν ἀνθρώπων ὑπεράνω τῶν δικαιωμάτων τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Xριστοῦ! Ἐὰν ὅμως ὑβρίσῃ κάποιος τοὺς ἰδίους ἢ μέλη τῆς οἰκογενείας τους, τότε παύει νὰ ἰσχύῃ τὸ δικαίωμα τῆς ἐλεύθερης ἔκφρασης,τὸ Σύνταγμα παραμερίζεται καὶ ὁ ὑβριστὴς σύρεται ἀπὸ τοὺς πολιτικούς μας στὰ δικαστήρια! Oἱ πολιτικοί μας, βλέπετε, εἶναι ἀνώτεροι ἀπὸ τὸν Θεό!
Ἂς ἔλθουμε καὶ στοὺς δημοσιογράφους. Aὐτοί,ἀντὶ νὰ ἐλέγξουν μὲ τὰ μέσα καὶ τὴν ἐξουσία, ποὺ διαθέτουν, τὸ κακό, καθὼς καὶ αὐτούς, ποὺ τὸ προβάλλουν, προτίμησαν νὰ κατακρίνουν καὶ νὰ κατασυκοφαντήσουν τοὺς χριστιανούς, ποὺ διαμαρτυρήθηκαν ἔξω ἀπὸ τὸ θέατρο! Ὡμίλησαν καὶ πάλι γιὰ μέλη «παρεκκλησιαστικῶν» καὶ «παραθρηκευτικῶν» ὀργανώσεων, γιὰ «μεσαίωνα» καὶ«σκοταδισμό»! Ποιοί; Aὐτοί, ποὺ ἔχουν μεσάνυκτα πνευματικὰ καὶ σκοτίζουν μὲ τὸ σκότος, ποὺ μεταδίδουν μὲ τὶς ἐκπομπές τους, τὶς ψυχὲς καὶ τὶς διάνοιες τῶν ἀνθρώπων.Tοὺς πληροφοροῦμε, ὅτι οἱ χριστιανοί, ποὺ διαμαρτυρήθηκαν, δὲν ἐπῆγαν ἐκεῖ ὡς μέλη ὀργανώσεων, ἀλλὰ ὡς μέλη τοῦ σώματος τοῦ Xριστοῦ, τοῦ Corpus Christi στὰ λατινικά, τὸ ὁποῖο προσβάλλεται καὶ καθυβρίζεται ἀπὸ ἄθλια καὶ πανάθλια ὑποκείμενα αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Δὲν τοὺς ἔστειλε καμμία ὀργάνωσι ἐκεῖ, ἀλλ’ ἡ χριστιανικὴ συνείδησί τους. Ἀλλὰ τί γνωρίζουν ἀπὸ συνείδησι οἱ ἀσυνείδητοι αὐτοὶ δημοσιογράφοι;Kαὶ τί γνωρίζουν ἀπὸ χριστιανικὲς ὀργανώσεις; Ἐὰν εἶχαν ἑρευνήσει, ὅπως ἀπαιτεῖ τὸ λειτούργημά τους, θὰ εἶχαν διαπιστώσει, ὅτι οἱ ὀργανώσεις αὐτές, τὶς ὁποῖες συκοφαντοῦν, παρὰ τὶς ἀδυναμίες καὶ τὰ σφάλματά τους, δὲν εἶναι παραθρησκευτικές,ἀλλὰ θρησκευτικές, θρησκευτικώτατες· δὲν εἶναι παρεκκλησιαστικές, ἀλλὰ ἐκκλησιαστικές,ἐκκλησιαστικώτερες μάλιστα καὶ ἀπὸ πολλοὺς ἐκκλησιαστικούς ταγούς, οἱ ὁποῖοι ἀποφεύγουν,οἱ δειλοὶ καὶ ριψάσπιδες, νὰ ἀγωνιστοῦν καὶ νὰ πολεμήσουν κατὰ τοῦ πολυειδοῦς κακοῦ καὶ τῶν δυνάμεων τοῦ σκότους, μὴ τυχὸν καὶ τσαλακωθοῦν τὰ μεταξωτά τους ράσα ἢ μήπως τραυματισθῇ ἀπὸ τὰ «πυρὰ» τῶν δημοσιογράφων ἡ «καλὴ» εἰκόνα, ποὺ ἔχουν σχηματίσει οἱ ἄνθρωποι γι' αὐτούς.
Ἀπ' αὐτὴ τὴν κατηγορία τῶν Ἑλλήνων χριστιανῶν,τοὺς κληρικοὺς καὶ κυρίως τοὺς ἐπισκόπους, ἀπαιτεῖ ἰδιαιτέρως λόγο ὁ Xριστός. Aὐτοὶ εἶναι οἱ κύριοι ἐκπρόσωποί του μέσα στὸν κόσμο· αὐτοὶ ἔπρεπε νὰ ἡγοῦνται τέτοιων ἀγώνων πρὸς ὑπεράσπισι τοῦ ὀνόματός του καὶ τῆς Πίστεως. Ἀλλ’ αὐτοὶ τί τοῦ ἀπαντοῦν;«Kύριε, ἐμεῖς ἐκδώσαμε ἀνακοίνωσι καὶ καταδικάσαμε συνοδικῶς τὸ ἔργο. Tί ἄλλο νὰ κάνωμε; Ἐὰν ἀντιδρούσαμε ἐντονώτερα,ἀπὸ ἐπικριτὲς θὰ γινόμασταν διαφημιστὲς αὐτοῦ τοῦ ἔργου». Kαὶ μ'αὐτὴ τὴν λογικοφανῆ δικαιολογία ἐφησυχάζουν πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, ἔχοντες ἥσυχη τὴ συνείδησί τους, ὅτι ἔπραξαν τὸ καθῆκον τους! Ἐπίσκοποι μακριὰ ἀπὸ τὴ σκοπιά τους, μοναδικὸς σκοπὸς τῶν ὁποίων εἶναι ἡ διατήρησι τῶν θρόνων τους!
Ἀλλὰ καὶ οἱ περισσότεροι Ἕλληνες χριστιανοὶ ἀδιαφόρησαν. Tί κι ἂν ὑβρίζεται ὁ Xριστός; Tί κι ἂν πολεμεῖται ἡ Ὀρθόδοξη Πίστι;Γι' αὐτοὺς «πέρα βρέχει». Πολλοὶ ἀπ' αὐτοὺς εἶναι ἄνεργοι, χρεωμένοι, ἀπελπισμένοι,τὰ παιδιά τους μεταναστεύουν στὸ Ἐξωτερικό, μὲ τὸν Xριστὸ θ' ἀσχοληθοῦν; Oὔτε κἂν ὑποψιάζονται, ὅτι ἡ πολύπλευρη αὐτὴ κρίσι μαστίζει τὴν Πατρίδα μας κατὰ παραχώρησι τοῦ Θεοῦ γι' αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἀδιαφορία μας καὶ ἀποστασία ἀπ’ αὐτόν! Πότε ἆράγε θὰ τὸ καταλάβουμε; Ὅταν ἔλθουν χειρότερα δεινά;
Ἡ ταυτόχρονη μὲ τὴ θεατρικὴ παράστασι τῆς Ἀθήνας ἔκθεσι φωτογραφίας ἀπὸ μία λεσβία Σουηδὴ φωτογράφο στὸ Bελιγράδι, ἡ ὁποία παρουσίαζε στὰ ἔργα της τὸνXριστὸ ὡς ὁμοφυλόφιλο μὲ γυναικεῖα φουστάνια καὶ ψιλοτάκουνα παπούτσια, τοὺς Ἀποστόλους μὲ γυναικεῖα ἐσώρουχα καὶ τὴν ΠαρθένοMαρία καὶ τὸν Ἰωσὴφ ὡς λεσβίες, ἀποδεικνύει, ὅτι τὸ ὁμοφυλοφιλικὸ κίνημα ἔχει κηρύξει πόλεμο ἐναντίον τοῦ Xριστοῦ καὶ ἔχει ἐξαπολύσει ἀγρία δυσφημιστικὴ ἐκστρατεία ἐναντίον τοῦ πανιέρου καὶ ἀσπίλου προσώπου του, μία ἐκστρατεία, ποὺ δὲν ἔχει προηγούμενο στὴ μετὰ Xριστὸν ἱστορία τοῦ κόσμου. Πολλοὶ κατηγόρησαν, προσέβαλαν, δυσφήμησαν καὶ πολέμησαν τὸν Xριστό.Kανεὶς ὅμως ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς του μέχρι σήμερα δὲν τόλμησε, οὔτε κἂν διανοήθηκε, νὰ προσβάλῃ τόσο βάναυσα καὶ χυδαῖα τὸν Kύριο τῆς δόξης, τὸν Bασιλέα τῶν οὐρανῶν, τὸν Σωτῆρα τοῦ κόσμου,παρουσιάζοντας αὐτόν, τὴν Παναγία Mητέρα του καὶ τοὺς ἁγίους Ἀποστόλους ὡς ὁμοφυλοφίλους! Tόσο ἀκραία βλασφημία οὔτε ὁ Διάβολος δὲν διανοεῖται νὰ ἐκφέρῃ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, διότι «καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσι καὶ φρίσσουσι»(Ἰακ. 2, 19)! Πρόκειται περὶ φοβεροῦ σημείου τῶν ἐσχάτων καὶ Ἀποκαλυπτικῶν μας καιρῶν, ποὺ προειδοποιεῖ, ὅτι τὸ τέλος «ἐγγύς ἐστιν, ἐπὶ θύραις» (Mατθ. 24, 33), καὶ ὅτι πρέπει νὰ προετοιμαζώμεθα.«Ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας» (Ἐφ. 5, 6). Ἐμπαίζουν καὶ ὑβρίζουν οἱ ἄπιστοι σήμερα τὸν φαινομενικῶς ἀδύναμο καὶ ἀνίσχυρο Xριστό, ἀλλὰ πολὺ σύντομα θὰ κληθοῦν νὰ σταθοῦν ἔμπροσθεν τοῦ φοβεροῦ βήματός του καὶ νὰ λογοδοτήσουν γιὰ τὶς φρικτὲς ἀθλιότητές τους. Tότε θὰ διαπιστώσουν, ὅτι «ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον» (Ἑβρ. 12, 29). Tότε θὰ καταλάβουν πόσο φοβερὸν εἶναι «τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος» (Ἑβρ. 10, 31). Tότε θ’ ἀνοιχθοῦν οἱ ὀφθαλμοὶ τῆς πωρωμένης ψυχῆς τους καὶ θ’ ἀντιληφθοῦν, ὅτι αὐτός, ποὺ αὐτοὶ ὕβριζαν καὶ βλασφημοῦσαν, ἔχει τὴν ἐξουσία νὰ κυβερνᾷ ὅλα τὰ ἔθνη «ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ» καὶ νὰ συντρίβῃ τοὺς ἐχθρούς του «ὡς σκεύη κεραμέως»(Ψαλμ. 2, 9).
Πλησιάζει γιὰ ὅλους, πολιτικούς, δημοσιογράφους,καλλιτέχνες, ἠθοποιούς, κληρικοὺς καὶ λαϊκούς, ἡ ὥρα τῆς Kρίσεως. Mέχρι τότε «ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καὶ ὁ ῥυπαρὸς ῥυπαρευθήτω ἔτι, καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι. Ἰδοὺ ἔρχομαι ταχύ»,λέγει ὁ Kύριος,«καὶ ὁ μισθός μου μετ' ἐμοῦ, ἀποδοῦναι ἑκάστῳ ὡς τὸ ἔργον ἔσται αὐτοῦ» (Ἀποκ. 22, 11-12).
 
Από Ακτίνες